Γίνοντας ικανός να ονειρεύομαι

Εκτυπώσιμο PDF

Πριν μπω στο ITAA, ένιωθα σαν να είχα πέσει από έναν γκρεμό και ήμουν διαλυμένος και μόνος στον πάτο. Πίστευα ότι δεν υπήρχε τρόπος να βγω ποτέ από τη σκοτεινή τρύπα της συντριβής που ένιωθα. Κάτι μέσα μου ήξερε ότι η επιβίωσή μου εξαρτιόταν από το να σκαρφαλώσω σε αυτόν τον γκρεμό και να τον βγάλω έξω, αλλά με τη δύναμη της θέλησής μου δεν πίστευα καν ότι μπορούσα να ξεκινήσω. 

Καταβεβλημένος και βασανισμένος από ντροπή, έκρυβα τα μάτια μου, αφήνοντας το κεφάλι μου στο πλάι. Καρφώνω το βλέμμα μου στην κινούμενη εικόνα στην οθόνη, υπνωτίζοντας τον εαυτό μου, αποσυνδέοντας τον εαυτό μου από την κατάσταση της πτώσης μου.

Μπήκα στο ITAA το βράδυ μετά από μια μαζική παρακολούθηση μέσω streaming που κράτησε μέχρι τις 4 π.μ. Ξύπνησα νιώθοντας εκείνη την πληγή στον πάτο του γκρεμού. Ήμουν καταθλιμμένος, αγχωμένος, απογοητευμένος και απεγνωσμένος για μια λύση. Δεν μπορούσα να σηκωθώ από την οθόνη και δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι. Βρήκα την ιστοσελίδα του ITAA, είδα ότι μια συνάντηση θα γινόταν σε 10 λεπτά και μπήκα. 

Εκείνη την ημέρα, τα πρόσωπα όσων βρίσκονταν σε ανάρρωση άρχισαν να ξεπροβάλλουν από τον γκρεμό της άκρης του γκρεμού. Άκουσα τις φωνές που αντηχούσαν στην εμπειρία μου και ζήτησα βοήθεια. Άρχισαν να εμφανίζονται σχοινιά. Άνθρωποι που θα με γνώριζαν κατέβηκαν για να με συναντήσουν. Κάποιος μου έδωσε μια βαθιά γουλιά σύνδεσης, ενώ κάποιος άλλος με βοήθησε να ελέγξω τα τραύματά μου. Ένας άλλος με έβαλε σε όρθια θέση και μετά ένας ακόμα είπε: “Δοκίμασε να σταθείς”.” 

Τρεμάμενος αλλά μπόρεσα να σταθώ στα δικά μου πόδια. Όσοι βρίσκονταν σε ανάρρωση είπαν: “Υπάρχει τρόπος να βγείτε από αυτό το μέρος σε 12 βήματα. Χρειάζεται να τα κάνετε μόνο ένα κάθε φορά”. Μου έδειξαν τα σχοινιά και τα συστήματα τροχαλιών. Είπαν: “Δεν θα χρειαστεί να σκαρφαλώσετε μόνοι σας. Κολλήστε πάνω σε αυτόν τον τύπο. Είναι καλός ορειβάτης. Ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν τον οδηγό”.”

Ένιωθα ακόμα ένα βάρος να με τραβάει προς τα κάτω. Λαχταρούσα την αποσυνδετική κατάσταση που θα μου έφερνε η τεχνολογία. Ένιωθα να με τραβάει η βαρύτητα της εύκολης εξόδου από τα δύσκολα συναισθήματα και μια μη διαχειρίσιμη ζωή. Ενώ ήθελα να βυθιστώ στον υπνωτισμό της οθόνης, τα μάτια μου είχαν στραφεί σε μια πολύ πιο ισχυρή λύση. Αυτό ήταν το κλειδί. Έκανα ένα βήμα. Σκαρφάλωσα σε ένα περβάζι και καθώς προσπαθούσα να σηκωθώ, κάτι με σήκωσε. 

Μέχρι εκείνο το σημείο, πίστευα ότι χρειαζόμουν τη δύναμη της θέλησης για να ανακάμψω, αλλά αυτή η πεποίθηση ήταν μια μυθοπλασία. Έχω Συναντήσεις και Συναναστροφή. Έχω ένα πρόγραμμα Ανάρρωσης. Έχω τα Βήματα. Έχω μια σχέση με μια Ανώτερη Δύναμη της δικής μου κατανόησης. Έχω έναν Χορηγό. Έχω ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που μπορώ να καλέσω οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Η πλήρης δύναμη αυτών των μοχλών και των σχοινιών κάνει για μένα αυτό που δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω μόνος μου.

Έχω ακόμα βήματα μπροστά, μερικά που φαίνονται τρομακτικά και περίπλοκα. Κι όμως, σε κάποιο σημείο αυτού του ταξιδιού άρχισα να βιώνω μια φυσική κατάσταση. Μια φυσική κατάσταση καρδιάς και μυαλού· μια πνευματική φυσική κατάσταση που με βοηθά να σκαρφαλώνω. Υπάρχουν απόκρημνα τείχη, με λίγα χέρια μπροστά, αλλά δεν μπορώ να πέσω πολύ μακριά. Το σχοινί μου είναι καλά δεμένο στην κοινωνία. 

Δεν είμαι εγώ το άτομο που ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Η συντριβή μου στην αρχή με προετοίμασε να ζητήσω βοήθεια. Αυτή η βοήθεια ήρθε με φόρα όταν μπήκα στο ITAA και προσέγγισα με συνέπεια. Η συνεργασία με αυτή την υποστήριξη με έκανε να είμαι σε φόρμα. Τώρα είμαι σε θέση να ονειρεύομαι.

Τελευταία ενημέρωση της σελίδας στις Σεπτέμβριος 3, 2023