Πίνακας περιεχομένων
- Εισαγωγή & Σύνοψη
- Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας ομαδικής συνείδησης και μιας επαγγελματικής συνάντησης;
- Πώς αποκτούμε ομαδική συνείδηση;
- Πριν ξεκινήσουμε: θέσεις υπηρεσίας που απαιτούνται για μια ομαδική συνείδηση
- Έναρξη της συνάντησης
- Ημερήσιες διατάξεις, θέματα συζήτησης και προτάσεις
- Συνεχίζοντας με τους Κανόνες Τάξης του Ρόμπερτ
- Υποστήριξη θέματος ημερήσιας διάταξης
- Συζήτηση
- Τροπολογίες και αντιρρήσεις
- Ψηφοφορία και Γνώμη Μειοψηφίας
- Ομόφωνη συναίνεση
- Απόρριψη και ανάκληση πρότασης
- Αναβολή μιας πρότασης
- Παραπομπή μιας πρότασης
- Αρχαιρεσίες
- Παρατηρήσεις επί της διαδικασίας και αιτήματα για πληροφορίες
- Κλείσιμο μιας ομαδικής συνείδησης
- Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να έχουμε ομαδική συνείδηση;
- Πώς μπορώ να αντιδράσω όταν προκύπτει σύγκρουση κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνείδησης;
- Ομαδική συνείδηση και οι Δώδεκα Παραδόσεις μας
- Η ομαδική συνείδηση ως τέχνη και όχι ως επιστήμη
- Παράρτημα Α: Σύνοψη των Διαδικασιών Ψηφοφορίας
1. Εισαγωγή & Σύνοψη
Στην ITAA, η προσωπική μας ανάκαμψη εξαρτάται από την ενότητα της ομάδας. Χρειαζόμαστε ασφαλείς, εύτακτες και καλά οργανωμένες συναντήσεις που μπορούν να μας υποστηρίξουν καθώς αναρρώνουμε. Για να παρέχουν αυτήν την υποστήριξη, οι ομάδες πρέπει να αποφασίσουν για τις μορφές των συναντήσεων, το χρονοδιάγραμμα, τις θέσεις υπηρεσίας και άλλα παρόμοια ζητήματα. Με τον ίδιο τρόπο, η αδελφότητά μας στο σύνολό της πρέπει να υπηρετεί και να υποστηρίζει μεμονωμένα μέλη και ομάδες λαμβάνοντας αποφάσεις σχετικά με τα οικονομικά μας, τη βιβλιογραφία, τον ιστότοπό μας και τις σχέσεις μας με τα μέσα ενημέρωσης. Ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνουμε όλες αυτές τις αποφάσεις είναι μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται ομαδική συνείδηση.
Με απλά λόγια, η ομαδική συνείδηση είναι μια κοινή άποψη ή απόφαση στην οποία καταλήγει μια ομάδα μετά από συλλογική συζήτηση. Η Δεύτερη Παράδοσή μας αναφέρει: Έχουμε μόνο μία απόλυτη εξουσία: μια στοργική Ανώτερη Δύναμη όπως μπορεί να εκφράζεται μέσω της ομαδικής μας συνείδησης. Οι ηγέτες μας δεν είναι παρά έμπιστοι υπηρέτες· δεν κυβερνούν.
Όπως ακριβώς πρέπει να εγκαταλείψουμε τις δικές μας ιδέες για το πώς να αναρρώσουμε από τον εθισμό μας και αντ' αυτού να εμπιστευτούμε την Ανώτερη Δύναμή μας για να μας επαναφέρει στην ψυχική μας υγεία, έτσι πρέπει επίσης να εγκαταλείψουμε την απόλυτη εξουσία για τις αποφάσεις της ομάδας και της αδελφότητάς μας σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς ή οποιοδήποτε άτομο. Καταλήγοντας σε μια ομαδική συνείδηση και εμπιστευόμενοι τις αποφάσεις της κοινότητάς μας στη συνείδηση της ομάδας, εγκαταλείπουμε την επιθυμία μας να ελέγχουμε κάθε αποτέλεσμα και αντ' αυτού δίνουμε φωνή στη συλλογική σοφία όλων των συναδέλφων μας.
Απλές οδηγίες για την τήρηση ομαδικής συνείδησης
Αν δεν έχουμε χρόνο να διαβάσουμε ολόκληρο αυτό το έγγραφο πριν από την επόμενη ομαδική μας συνείδηση, ακολουθεί μια πολύ απλή μορφή για να καθοδηγήσουμε μια ομαδική συνείδηση:
- Άνοιξε με μια προσευχή ή μια επιβεβαίωση
- Αποφασίστε για ένα χρονικό όριο ως ομάδα, εάν δεν υπάρχει ήδη ένας κανόνας (π.χ. 20-30 λεπτά)
- Ρωτήστε αν κάποιος έχει κάτι που θα ήθελε να συζητήσουμε
- Επιτρέψτε στους συναδέλφους να υποβάλουν μια πρόταση (μια συγκεκριμένη πρόταση)
- Ρωτήστε αν κάποιος ‘υποστηρίζει’ την πρόταση (θέλει να συζητηθεί) – αν κανείς δεν το κάνει, τότε η πρόταση δεν συζητείται.
- Συζητήστε την πρόταση
- Ψηφοφορία επί της πρότασης (οι προτάσεις πρέπει να έχουν την υποστήριξη τουλάχιστον των 2/3 των μελών με δικαίωμα ψήφου για να εγκριθούν—αυτό διασφαλίζει ότι αντιπροσωπεύουν ουσιαστική ομοφωνία. Οι αποχές δεν υπολογίζονται καθόλου.)
- Επαναλάβετε 4-7 για κάθε κίνηση
- Κλείστε με μια προσευχή ή μια επιβεβαίωση
Το υπόλοιπο αυτού του εγγράφου παρέχει μια πιο λεπτομερή περιγραφή του πώς λειτουργούν οι ομαδικές συνειδήσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας επισκόπησης των Κανόνων Τάξης του Ρόμπερτ. Η κατανόηση των λεπτομερειών των ομαδικών συνειδήσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ικανότητά μας να προσφέρουμε υπηρεσία, να υποστηρίξουμε τις συναντήσεις μας και να ενισχύσουμε την ανάπτυξη της αδελφότητάς μας.
2. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας ομαδικής συνείδησης και μιας επαγγελματικής συνάντησης;
Όπως περιγράφεται παραπάνω, η ομαδική συνείδηση είναι η διαδικασία συλλογικής συζήτησης ενός ζητήματος και λήψης απόφασης για μια πορεία δράσης, εμπιστευόμενη την καθοδήγηση μιας Ανώτερης Δύναμης για να οδηγήσει την ομάδα προς τη σωστή κατεύθυνση. επαγγελματική συνάντηση είναι απλώς το όνομα μιας πιο επίσημης συνάντησης που σχεδιάζεται και πραγματοποιείται με σκοπό τη λήψη ομαδικής συνείδησης, η οποία συνήθως περιλαμβάνει μια ημερήσια διάταξη. Με άλλα λόγια, προγραμματίζουμε μια επαγγελματική συνάντηση για να λάβουμε ομαδική συνείδηση. Είναι επίσης δυνατό να πραγματοποιηθεί ομαδική συνείδηση αυθόρμητα εκτός μιας προγραμματισμένης επαγγελματικής συνάντησης (δείτε την παρακάτω ενότητα με τίτλο “Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να πραγματοποιηθεί ομαδική συνείδηση;”). Ωστόσο, στην πράξη, αυτά τα δύο χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά.
Η ομαδική συνείδηση μπορεί να συμβεί σε επίπεδο συναντήσεων, σε επιτροπές ή ομάδες εργασίας ή σε επίπεδο ολόκληρης της κοινότητας. Η ITAA κατέχει μηνιαίες Διεθνείς Συναντήσεις Υπηρεσίας (ISMs) στα οποία συζητάμε σημαντικά ζητήματα και αναπτύσσουμε λύσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης της κοινότητάς μας. Όλοι ενθαρρύνονται να συμμετάσχουν.
3. Πώς υιοθετούμε μια ομαδική συνείδηση;
Για να επιτύχουμε μια αποτελεσματική ομαδική συνείδηση, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε μια μορφή συζήτησης και λήψης αποφάσεων που να επιτρέπει να ακουστεί η φωνή όλων και να μας βοηθήσει να επιτύχουμε πλειοψηφία. Οι ομάδες έχουν τη δυνατότητα να συζητούν και να αναπτύσσουν μορφές που εξυπηρετούν καλύτερα αυτούς τους σκοπούς. Μια συνήθως χρησιμοποιούμενη μορφή για τη λήψη μιας ομαδικής συνείδησης βασίζεται σε μια διαδικασία που ονομάζεται “Κανόνες Τάξης του Ρόμπερτ”. Αυτή η μορφή αναπτύχθηκε αρχικά από τον Χένρι Ρόμπερτ τον 19ο αιώνα, όταν παρατήρησε ότι οι ομαδικές συζητήσεις στην κοινότητά του συχνά κατέληγαν σε μη παραγωγικούς καβγάδες. Ήθελε να βρει έναν ομαλό τρόπο για να επιτρέψει σε όλους να ακουστούν χωρίς κανένα άτομο να κυριαρχεί στη συζήτηση. Οι παρακάτω ενότητες παρέχουν μια λεπτομερή περιγραφή του τρόπου εφαρμογής των Κανόνων του Ρόμπερτ στις ομαδικές συνειδήσεις στο ITAA.
4. Πριν ξεκινήσουμε: θέσεις υπηρεσίας που απαιτούνται για μια ομαδική συνείδηση
Πριν ξεκινήσει η διαδικασία συνειδητοποίησης της ομάδας, η ομάδα θα πρέπει να ορίσει έναν πρόεδρο για να βοηθήσει στην καθοδήγηση της ομαδικής συνείδησης. Σκοπός του προέδρου είναι να βοηθήσει ουδέτερα την ομάδα να ακολουθήσει τους Κανόνες του Ρόμπερτ, να διασφαλίσει ότι τα μέλη έχουν την ευκαιρία να ακουστούν και να υποστηρίξει την ανάπτυξη ομαδικής συνείδησης. Ο πρόεδρος δεν είναι εκεί για να καθοδηγήσει την ομάδα προς αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν ότι είναι η καλύτερη λύση. Για τον σκοπό αυτό, σε ορισμένες ομαδικές συνειδήσεις, ένας πρόεδρος Μάιος επιλέγουν να μην συμμετέχουν σε συζητήσεις ή ψηφοφορίες, αν και μπορούν να ψηφίσουν για να κρίνουν την ισοπαλία όταν είναι απαραίτητο. Αυτό βοηθά τον πρόεδρο να παραμείνει ουδέτερος και αφοσιωμένος στην υποστήριξη της συλλογικής συνείδησης της ομάδας χωρίς να χρειάζεται να εξισορροπήσει αυτήν την ευθύνη με τις δικές του προσωπικές προτιμήσεις ή απόψεις, ειδικά όταν τα θέματα είναι αμφιλεγόμενα. Για πολλές ομαδικές συνειδήσεις, αυτή η σύμβαση της μη συμμετοχής στη συζήτηση συνήθως παρακάμπτεται.
Εκτός από τον πρόεδρο, μπορεί να οριστεί και γραμματέας για να αναλάβει τα πρακτικά της συνεδρίασης. Τα “Πρακτικά” είναι μια ωραία λέξη για τις σημειώσεις! Η τήρηση πρακτικών μπορεί να βοηθήσει τις ομάδες να θυμούνται ποιες αποφάσεις έχουν ήδη συζητηθεί και ληφθεί στο παρελθόν. Τα πρακτικά δεν αποτελούν αντίγραφο όλων όσων ειπώθηκαν, αλλά θα πρέπει πάντα να αντικατοπτρίζουν τυχόν αποφάσεις που ελήφθησαν και να περιέχουν την ακριβή διατύπωση τυχόν προτάσεων. Επίσης, αναφέρουν ποιοι ήταν παρόντες, ποια θέματα συζητήθηκαν και συχνά ορισμένες συνοπτικές σημειώσεις σχετικά με όσα ειπώθηκαν. Προκειμένου να προστατευθεί η ανωνυμία και το απόρρητο των μελών, τα επώνυμα δεν καταγράφονται στα πρακτικά και οι συμμετέχοντες μπορούν να ζητήσουν να μην καταγράφονται ούτε τα μικρά τους ονόματα.
5. Έναρξη της συνάντησης
Μόλις οριστούν ο πρόεδρος και ο γραμματέας, ο πρόεδρος μπορεί να ξεκινήσει την ομαδική συνείδηση διαβάζοντας μια προσευχή, όπως μία από τις ακόλουθες:
Ανώτερη Δύναμη, δώσε μας την ηρεμία
να αποδεχτούμε αυτά που δεν μπορούμε να αλλάξουμε,
το θάρρος να αλλάξουμε αυτά που μπορούμε,
και τη σοφία να καταλάβεις τη διαφορά.
Ανώτερη Δύναμη, καταλαβαίνω ότι κάνεις τη φωνή σου να ακουστεί σε μια ομαδική συνείδηση. Σου ζητώ να μου υπενθυμίσεις ότι η ζωή του προγράμματός μου, και επομένως η δική μου ανάρρωση, εξαρτάται από την προθυμία μου να βάλω την ευημερία της ομάδας πάνω από τη δική μου θέληση. Όπου διαφωνώ με τις κοινές απόψεις των συναδέλφων μου στην υπηρεσία, επίτρεψέ μου να εκθέσω την άποψή μου με ειλικρίνεια και σεβασμό. Επίτρεψέ μου να ακούσω και να λάβω υπόψη τις απόψεις των άλλων. Επιτρέψτε μου να εκθέσω την άποψή μου και να υποστηρίξω όλες τις ομαδικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με τις οποίες μπορεί να διαφωνώ. Είθε η θέλησή μου να ευθυγραμμιστεί με τη δική σας.
Ο πρόεδρος μπορεί επίσης να ζητήσει από έναν εθελοντή να διαβάσει ένα ή όλα τα Δώδεκα Παραδόσεις της ITAA.
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος μπορεί να ανοίξει τον λόγο για να συστηθούν τα μέλη. Για να διατηρηθεί η ανωνυμία, επιτρέπουμε στα μέλη να δηλώσουν εάν επιθυμούν να μην συμπεριληφθούν τα ονόματά τους στα πρακτικά.
6. Ημερήσια διάταξη, θέματα συζήτησης και προτάσεις
Σε αυτό το σημείο, ο πρόεδρος μπορεί να προχωρήσει στην ημερήσια διάταξη. Η ημερήσια διάταξη είναι η λίστα θεμάτων συζήτησης ή προτάσεων που η συνείδηση της ομάδας έχει κληθεί να συζητήσει και να αποφασίσει. Συνήθως, ένα θέμα ημερήσιας διάταξης θα έχει τη μορφή είτε θέμα συζήτησης ή ένα κίνηση.
Τα θέματα συζήτησης θέτουν ένα ερώτημα, μια πρόταση ή ένα ζήτημα προς συζήτηση από την ομάδα. Ο σκοπός ενός θέματος συζήτησης είναι να προκαλέσει διάλογο γύρω από ένα συγκεκριμένο θέμα, από τον οποίο μπορεί να προκύψει μια πιο επίσημη πρόταση. Ένα παράδειγμα θέματος συζήτησης θα μπορούσε να έχει ως εξής: “Για να συζητήσουμε: Πώς μπορεί η συνάντησή μας να υποστηρίξει καλύτερα τους νεοφερμένους;”
Οι προτάσεις είναι συνοπτικές και συγκεκριμένες προτάσεις για μια ενέργεια ή μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί. Συνήθως καθορίζουν τα “τι”, “ποιος”, “πότε” και “πού”. Με άλλα λόγια, η πρόταση είναι συγκεκριμένη σχετικά με το τι προτείνεται, σχετικά με το ποιος θα επηρεαστεί ή ποιος θα εφαρμόσει την πρόταση, σχετικά με το πότε θα πραγματοποιηθεί η πρόταση και σχετικά με το πού θα εφαρμοστεί η πρόταση (για παράδειγμα, το σενάριο, η αίθουσα συσκέψεων κ.λπ.). Οι προτάσεις συνήθως ξεκινούν με τις λέξεις “Προς” ή “Αυτό”. Ένα παράδειγμα πρότασης θα μπορούσε να έχει ως εξής: “Πρόταση: Να αλλάξουμε το σενάριο της συνάντησής μας έτσι ώστε στα 40 λεπτά της έναρξης ο πρόεδρος να διαβάσει την ακόλουθη πρόταση: ‘Αυτή τη στιγμή, θα θέλαμε να προσκαλέσουμε όλους τους νεοφερμένους που είναι παρόντες να μοιραστούν πληροφορίες, αν το επιθυμούν. Αφού οι νεοφερμένοι έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν, θα επιστρέψουμε στην ανοιχτή κοινοποίηση για όλα τα μέλη’.”
Η ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης μπορεί να περιλαμβάνει θέματα που υποβλήθηκαν πριν από τη συζήτηση επί της ομάδας, θέματα που έχουν απομείνει από προηγούμενες επαγγελματικές συναντήσεις και νέα θέματα που τέθηκαν κατά τη συζήτηση επί της ομάδας. Τα θέματα της ημερήσιας διάταξης συζητούνται συνήθως με τη σειρά που υποβάλλονται, εκτός εάν η ομάδα ψηφίσει υπέρ της αλλαγής της σειράς και της επαναπροσδιορισμού των προτεραιοτήτων.
7. Συνεχίζοντας με τους Κανόνες Τάξης του Ρόμπερτ
Έχοντας μια ημερήσια διάταξη, ο πρόεδρος μπορεί να προχωρήσει σε μια διαδικασία ομαδικής συνείδησης ακολουθώντας τους Κανόνες του Ρόμπερτ. Η δομή αυτής της διαδικασίας έχει ως εξής:
- Ένα θέμα ημερήσιας διάταξης εισάγεται στην αίθουσα.
- Το θέμα της ημερήσιας διάταξης πρέπει να έχει την υποστήριξη της ομάδας για να συζητηθεί. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από το άτομο που υπέβαλε την πρόταση.
- Στόχος της ομάδας είναι να επιτρέψει σε όλα τα μέλη να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με το θέμα που συζητείται. Βλ. Συζήτηση παρακάτω ενότητα για τρόπους διασφάλισης αυτού.
- Στη συνέχεια, το θέμα της ημερήσιας διάταξης μπορεί να προχωρήσει σε μία από τις ακόλουθες ενέργειες:
- Τροπολογία
- Ψηφοφορία
- Απόλυση
- Αναβολή/κατάθεση σε πίνακα
- Παραπομπή
Παρακάτω ακολουθεί μια λεπτομερής περιγραφή καθενός από αυτά τα βήματα. Μπορείτε επίσης να δείτε μια οπτική επισκόπηση αυτής της διαδικασίας εδώ: Διάγραμμα Ροής Κανόνων ITAA Robert
8. Υποστήριξη θέματος ημερήσιας διάταξης
Μετά την εισαγωγή ενός θέματος ημερήσιας διάταξης, αυτό πρέπει να αποσπώμενος προκειμένου να συζητηθεί από την ομάδα. Για να υποστηρίξει μια πρόταση, ένα μέλος εκτός από το άτομο που την υπέβαλε πρέπει απλώς να σηκώσει το χέρι του και να πει “Δεύτερον”. Δεν μπορείτε να υποστηρίξετε μια πρόταση που έχετε υποβάλει εσείς.
Ο σκοπός της απαίτησης μιας δεύτερης πρότασης είναι να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον δύο άτομα επιθυμούν να αφιερώσουν χρόνο συζητώντας το προτεινόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης πριν αφιερώσουν τον χρόνο και την ενέργεια της ομάδας σε αυτό. Αυτό διασφαλίζει ότι ένα άτομο δεν μπορεί να κυριαρχήσει στην ημερήσια διάταξη με θέματα για τα οποία κανείς άλλος δεν ενδιαφέρεται να μιλήσει. Δεν χρειάζεται να είστε υπέρ μιας πρότασης για να την υποστηρίξετε, απλώς πρέπει να θέλετε να αφιερώσετε χρόνο συζητώντας την.
Μία εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα είναι ότι ένα θέμα ημερήσιας διάταξης που είναι αποτέλεσμα προηγούμενης ομαδικής συνείδησης δεν απαιτεί δεύτερο. Για παράδειγμα, εάν μια προηγούμενη ομαδική συνείδηση ψήφισε να συζητηθεί ένα συγκεκριμένο θέμα στην επόμενη επαγγελματική συνάντηση, τότε δεν απαιτείται δεύτερο θέμα για να προχωρήσει σε αυτήν τη συζήτηση όταν αυτό τεθεί στην ημερήσια διάταξη.
Εκτός από αυτήν την εξαίρεση, εάν ένα θέμα της ημερήσιας διάταξης δεν εγκριθεί, τότε δεν συζητείται και το άτομο που το παρουσίασε μπορεί να ευχαριστηθεί για την πρότασή του. Ο πρόεδρος μπορεί να πει κάτι σαν το εξής: “Καθώς η διαδικασία συνείδησης της ομάδας μας απαιτεί ένα δευτερόλεπτο πριν αφιερώσουμε χρόνο στη συζήτηση για κάτι, θα προχωρήσουμε τώρα στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης. Σε ευχαριστώ Τζέιν που έκανες αυτή την πρόταση.”
Αν έχετε υποβάλει μια πρόταση που δεν έλαβε δεύτερη ψήφιση, αλλά εξακολουθείτε να πιστεύετε ακράδαντα ότι πρέπει να συζητηθεί, μπορείτε να βρείτε χρόνο εκτός της συνάντησης για να συζητήσετε τις ιδέες σας με άλλα μέλη και να βελτιώσετε την πρότασή σας με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει πιο σχετική με περισσότερα μέλη. Στη συνέχεια, μπορείτε να υποβάλετε την ενημερωμένη πρόταση στην επόμενη συνεδρίαση της ομάδας.
9. Συζήτηση
Μόλις εγκριθεί ένα θέμα της ημερήσιας διάταξης, ο πρόεδρος μπορεί να ανοίξει τον λόγο για συζήτηση. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τα μέλη μπορούν να εκφράζουν με τη σειρά τους τις απόψεις τους σχετικά με την πρόταση. Για να αποφευχθεί η κυριαρχία ενός μέλους ή μιας μικρής ομάδας μελών στη συζήτηση, ο πρόεδρος μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή ορισμένων από τους ακόλουθους περιορισμούς:
- Καθορισμός ορίου στις φορές που κάθε μέλος μπορεί να μιλήσει κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης. Για παράδειγμα, μπορεί να ζητηθεί από τα μέλη να περιορίσουν τις συνεισφορές τους σε δύο μερίδια ανά θέμα της ημερήσιας διάταξης.
- Διεξαγωγή συζήτησης σε γύρους. Με άλλα λόγια, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να μοιραστούν τουλάχιστον μία φορά πριν ανοίξει η συζήτηση για δεύτερες κοινοποιήσεις.
- Καθορισμός χρονικού ορίου για το χρονικό διάστημα που κάθε μέλος μπορεί να μοιράζεται. Για παράδειγμα, μπορεί να ζητηθεί από τα μέλη να κρατήσουν τις κοινοποιήσεις τους κάτω από δύο λεπτά. Εάν οριστεί χρονικό όριο, κάποιος θα πρέπει να προσφερθεί εθελοντικά ως χρονομέτρης.
- Καθορισμός χρονικού ορίου για ολόκληρη την περίοδο συζήτησης του θέματος της ημερήσιας διάταξης. Για παράδειγμα, μπορεί να οριστεί χρονικό όριο 10 λεπτών, μετά το οποίο ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει την ομάδα εάν είναι έτοιμη να προχωρήσει ή εάν επιθυμεί να παρατείνει την περίοδο συζήτησης.
- Ζητώντας από τα μέλη να χρησιμοποιήσουν τη λειτουργία “σήκωσης χεριού” εάν πρόκειται για εικονική συνάντηση ή ζητώντας από τα μέλη να σηκώσουν τα χέρια τους φυσικά εάν πραγματοποιούνται αυτοπροσώπως, και καλώντας τα μέλη να μιλήσουν με τη σειρά που σήκωσαν τα χέρια τους.
Για να αποφευχθεί ο μονομερής καθορισμός αυτών των ορίων, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν υπάρχουν αντιρρήσεις για το προτεινόμενο όριο. Εάν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, σημαίνει ότι το όριο έχει γίνει αποδεκτό από ομόφωνη συναίνεση (η χρήση της ομόφωνης συναίνεσης συζητείται περαιτέρω παρακάτω). Εάν υπάρχει αντίρρηση, ο πρόεδρος μπορεί είτε απλώς να αποσύρει το προτεινόμενο όριο είτε η ίδια η εισαγωγή του ορίου μπορεί να αντιμετωπιστεί ως θέμα ημερήσιας διάταξης που θα υποστηριχθεί, θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί.
Εκτός από αυτούς τους δομημένους περιορισμούς, ο πρόεδρος μπορεί να λάβει και άλλες ενέργειες για να διασφαλίσει μια υγιή συζήτηση στην οποία θα ακούγονται όλες οι απόψεις:
- Εάν υπάρχουν μέλη που δεν έχουν συνεισφέρει σε μια συζήτηση, ο πρόεδρος μπορεί να τα ρωτήσει αν έχουν κάτι που θα ήθελαν να προσθέσουν. Για παράδειγμα: “Τζόναθαν, Κέιλα και Ραχούλ, δεν νομίζω ότι μιλήσατε κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης. Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε;”
- Εάν έχει αναπτυχθεί μια διαμάχη μεταξύ δύο ή τριών μελών, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει τους άλλους αν θα ήθελαν να παρέμβουν: “Πάολα, Κάλουμ, σας ευχαριστώ για τις συνεισφορές σας. Θέλω απλώς να δω αν κάποιος άλλος έχει κάτι που θα ήθελε να προσθέσει σε αυτήν τη συζήτηση;”
- Αν όλοι φαίνεται να συμφωνούν σε κάτι, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει αν υπάρχουν αντίθετες απόψεις: “Ακούω πολλή υποστήριξη για αυτήν την πρόταση. Υπάρχει κάποιος που θα ήθελε να μιλήσει κατά της πρότασης;”
- Αν η συζήτηση φαίνεται να κάνει κύκλους με τα ίδια σημεία να επαναλαμβάνονται, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει αν κάποιος έχει κάτι νέο να προσθέσει: “Φαίνεται ότι είχαμε μια έντονη συζήτηση για αυτό το θέμα. Έχει κανείς κάποια νέα οπτική γωνία ή άποψη που δεν έχει ήδη εκφραστεί; Ή μήπως νιώθουμε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε ψηφοφορία;”
- Εάν η συζήτηση αποκλίνει από το τρέχον θέμα της ημερήσιας διάταξης, ο πρόεδρος μπορεί να υπενθυμίσει στη συνεδρίαση τον σκοπό της παρούσας συζήτησης: “Αυτά είναι σημαντικά σημεία, αλλά θέλω να υπενθυμίσω σε όλους ότι αυτή τη στιγμή συζητάμε τον προγραμματισμό της συνάντησής μας. Αν θέλουμε επίσης να συζητήσουμε για τη μορφή της συνάντησής μας, μπορούμε να το συζητήσουμε αυτό αφού ολοκληρώσουμε την απόφαση για την ώρα της συνάντησής μας.”
Εάν το θέμα της ημερήσιας διάταξης είναι θέμα συζήτησης, είναι πιθανό η ομάδα να νιώσει ικανοποιημένη ώστε να προχωρήσει στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης, αφού όλοι εκφράσουν την άποψή τους. Εναλλακτικά, η συζήτηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επίσημη πρόταση, η οποία στη συνέχεια μπορεί να υποστηριχθεί και να συζητηθεί.
Εάν η ομάδα συζητά μια επίσημη πρόταση, μπορεί να παρουσιάσει τροποποιήσεις στην κίνηση ή μετακινηθείτε σε ψηφοφορία, απόρριψη, αναβολή, ή αναφέρομαι η κίνηση.
10. Τροπολογίες και αντιρρήσεις
Όταν συζητείται μια πρόταση, οποιοσδήποτε μπορεί να προτείνει τροπολογία στην πρόταση. Μια τροπολογία είναι μια αλλαγή στη συγκεκριμένη διατύπωση της πρότασης. Για παράδειγμα, εάν η πρόταση που συζητείται είναι: “Να εκλέξει ταμία για θητεία 3 μηνών”,” Κάποιος θα μπορούσε να καταθέσει μια τροπολογία για να αλλάξει την πρόταση ως εξής: “Να εκλέξει ταμία για θητεία 6 μηνών.”
Αφού κάποιος προτείνει μια τροπολογία, απαιτείται μια δεύτερη για να συζητηθεί. Εάν υποστηρίζεται, ξεκινά συζήτηση μόνο για την ίδια την συγκεκριμένη τροπολογία. Στο παραπάνω παράδειγμα, η συζήτηση θα περιοριζόταν μόνο στην αλλαγή στη διάρκεια της θητείας και όχι σε άλλες πτυχές της πρότασης, όπως οι αρμοδιότητες του ταμία. Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης για την τροπολογία, η ομάδα θα πρέπει να ψηφίσει μόνο για την τροπολογία (βλ. την ενότητα “Ψηφοφορία” παρακάτω) και όχι για ολόκληρη την πρόταση. Οι τροπολογίες απαιτούν πλειοψηφία 2/3 για να εγκριθούν. Εάν η τροπολογία εγκριθεί, τότε η αρχική πρόταση αλλάζει με επιτυχία στη νέα διατύπωση και η ομάδα επιστρέφει στην τροποποιημένη πρόταση για να συνεχίσει τη συζήτηση επί της πρότασης στο σύνολό της. Εάν η τροπολογία δεν εγκριθεί, τότε η πρόταση διατηρεί την αρχική διατύπωση και η ομάδα επιστρέφει στην αρχική πρόταση για να συνεχίσει τη συζήτηση.
Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να θεωρήσουμε τις τροπολογίες ως “υποπροτάσεις” που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρότασης. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ακόμη και αν μια τροπολογία εγκριθεί, αυτό δεν σημαίνει ότι η πρόταση στο σύνολό της εγκρίνεται. Είναι πιθανό να εγκριθεί μια τροπολογία και στη συνέχεια η τροποποιημένη πρόταση να απορριφθεί.
Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό των τροπολογιών που μπορούν να υποβληθούν σε μια συγκεκριμένη πρόταση. Δεν εκφράζεται γνώμη μειοψηφίας μετά την ψηφοφορία επί των τροπολογιών (βλ. σημείο 9 σχετικά με τη γνώμη της μειοψηφίας στην ενότητα “Ψηφοφορία” παρακάτω).
Στενά συνδεδεμένα με τις τροπολογίες είναι αντιρρήσεις. Μια αντιπρόταση είναι μια πρόταση που αποσκοπεί στην πλήρη αντικατάσταση της αρχικής πρότασης. Μια αντιπρόταση συχνά προτείνεται όταν η ομάδα συνειδητοποιεί μέσω της συζήτησης επί της αρχικής πρότασης ότι μια διαφορετική πρόταση θα επιτύγχανε καλύτερα τον επιδιωκόμενο στόχο ή/και θα αντανακλούσε καλύτερα τη συνείδηση της ομάδας. Μια αντιπρόταση απαιτεί μια δεύτερη πλειοψηφία και πλειοψηφία 2/3 για να εγκριθεί. Εάν μια αντιπρόταση εγκριθεί, αντικαθιστά το αρχικό θέμα της ημερήσιας διάταξης (το οποίο ουσιαστικά απορρίπτεται) και η συνεδρίαση προχωρά στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης. Εάν η αντιπρόταση αποτύχει, τότε η συζήτηση ανοίγει ξανά επί του αρχικού θέματος της ημερήσιας διάταξης.
11. Ψηφοφορία και Γνώμη Μειοψηφίας
Μόλις τα μέλη κρίνουν ότι έχει διεξαχθεί μια ουσιαστική συζήτηση επί μιας πρότασης, η συνεδρίαση μπορεί να προχωρήσει στην ψηφοφορία. Αυτή είναι η διαδικασία ψηφοφορίας σύμφωνα με τον Κανονισμό Λειτουργίας του Robert:
- Οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει ένα κίνηση να ψηφίσω. Αυτό μερικές φορές αναφέρεται ως “θέσπιση ερωτήματος”.”
- Αφού κάποιος υποβάλει πρόταση ψηφοφορίας, κάποιος άλλος πρέπει να υποστηρίξει την πρόταση ψηφοφορίας.
- Εάν υπάρχει δεύτερη πρόταση, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν υπάρχουν αντιρρήσεις για την ψηφοφορία.
- Εάν υπάρχει αντίρρηση, η συνεδρίαση ψήφοι για το αν θα ψηφίσουν. Πλειοψηφία 2/3 επί του ψηφίζω αν θα ψηφίσω απαιτείται για να προχωρήσει η ψηφοφορία επί της ίδιας της πρότασης. Εάν λιγότερα από τα 2/3 των μελών αισθάνονται έτοιμα να προχωρήσουν σε ψηφοφορία, τότε αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση ανοίγει ξανά. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν τα μέλη αισθάνονται ότι χρειάζεται περισσότερη συζήτηση πριν από τη διεξαγωγή ψηφοφορίας.
- Εάν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις για την ψηφοφορία ή εάν η πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών ψηφίσει υπέρ της ψηφοφορίας, τότε λαμβάνει χώρα επίσημη ψηφοφορία επί της πρότασης. Για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, ο πρόεδρος επαναλαμβάνει πρώτα με σαφήνεια την ακριβή διατύπωση της πρότασης. Στη συνέχεια, ζητά από όλους όσους είναι υπέρ της πρότασης να σηκώσουν τα χέρια τους ή να πουν “υπέρ” ή “ναι”. Στη συνέχεια, ζητά από όλους όσους είναι κατά της πρότασης να σηκώσουν τα χέρια τους ή να πουν “κατά” ή “όχι”. Στη συνέχεια, ζητά από όλους όσους θα ήθελαν να απέχουν να σηκώσουν τα χέρια τους ή να πουν “αποχή”.”
- Ο πρόεδρος ή/και ο γραμματέας καταμετρούν τις ψήφους και στη συνέχεια ανακοινώνουν τις ψήφους στη συνεδρίαση.
- Μια πρόταση απαιτεί πλειοψηφία 2/3 για να εγκριθεί. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις της ομάδας έχουν ουσιαστική υποστήριξη και ομοφωνία και δεν εγκρίνονται με τμηματικές ψηφοφορίες.
- Η αποχή δεν υπολογίζεται στην αναλογία 2/3. Για παράδειγμα, εάν μια ομάδα έχει 6 ψήφους υπέρ μιας πρότασης, 3 ψήφους κατά και 3 αποχές, η πρόταση αυτή θεωρείται ότι έχει λάβει πλειοψηφία 2/3.
- Εάν η ψηφοφορία είναι ομόφωνη ή ομόφωνη με ορισμένες αποχές, τότε η πρόταση ψηφίσματος είτε εγκρίνεται είτε δεν εγκρίνεται αναλόγως, και προχωράμε στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης (τα σημεία 9 και 10 δεν θα ισχύουν).
- Εάν σε μια ψηφοφορία ορισμένα μέλη ψηφίσουν υπέρ και ορισμένα μέλη ψηφίσουν κατά, τα μέλη που ψήφισαν με μη επικρατέστερη ψήφο έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους. γνώμη της μειοψηφίας. Αυτή τη στιγμή, μπορούν να εκφράσουν νέες ανησυχίες που θεωρούν ότι δεν έχουν εκφραστεί επαρκώς ή αν πιστεύουν ότι το σώμα κάνει σοβαρό λάθος. Τα μέλη που ψήφισαν με επικρατέστερη ψήφο δεν έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν αντιρρήσεις.
- Εάν μια πρόταση ψηφιστεί, μόνο όσοι ψήφισαν κατά μπορούν να μιλήσουν.
- Εάν μια πρόταση απορριφθεί, μόνο όσοι ψήφισαν υπέρ μπορούν να μιλήσουν.
- Αφού εκφραστεί η γνώμη της μειοψηφίας, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν κάποιος θα ήθελε να κάνει μια πρόταση επανεξέτασης, η οποία θα ανοίξει ξανά τη συζήτηση επί της πρότασης. Μόνο κάποιος που ψήφισε υπέρ της επικρατούσας πλευράς ή απείχε μπορεί να υποβάλει πρόταση επανεξέτασης, αλλά μπορεί να την υποστηρίξει οποιοσδήποτε, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εξέφρασαν τη γνώμη της μειοψηφίας. Εάν κάποιος υποβάλει πρόταση επανεξέτασης και αυτή υποστηριχθεί, η ομάδα μπορεί να ψηφίσει για το εάν θα την επανεξετάσει. Απαιτείται απλή πλειοψηφία (πάνω από 50%) για την επανεξέταση. Εάν η πρόταση επανεξέτασης εγκριθεί, η συζήτηση συνεχίζεται επί της αρχικής πρότασης, μετά την οποία μπορεί να διεξαχθεί νέα ψηφοφορία. Δεν υπάρχει γνώμη μειοψηφίας μετά τη δεύτερη ψηφοφορία.
- Όταν μια ψηφοφορία απαιτεί απλή πλειοψηφία, όπως στην πρόταση επανεξέτασης, μια ισοπαλία 50/50 σημαίνει ότι η ψηφοφορία αποτυγχάνει.
Εάν μια πρόταση εγκριθεί, τότε η πρόταση αυτή υιοθετείται και τίθεται σε εφαρμογή. Εάν μια πρόταση δεν εγκριθεί, τότε δεν λαμβάνεται καμία δράση. Και στις δύο περιπτώσεις, η συνεδρίαση προχωρά στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης.
12. Ομόφωνη συναίνεση
Μέχρι τώρα μπορεί να σκέφτεστε: “Η ψηφοφορία σε ομαδικές συνειδήσεις είναι μια πολύ περίπλοκη διαδικασία!” Τα καλά νέα είναι ότι γίνεται ευκολότερη με την εξάσκηση. Και ενώ η διαδικασία ψηφοφορίας μας μπορεί να μας βοηθήσει να επιτύχουμε ουσιαστική ομοφωνία και να διασφαλίσουμε ότι οι αποφάσεις ευθυγραμμίζονται με τη συνείδηση της ομάδας, υπάρχει επίσης μια απλούστερη εναλλακτική λύση όταν η προτεινόμενη απόφαση φαίνεται να είναι αδιαμφισβήτητη και ευρέως υποστηριζόμενη από όλους τους παρόντες. Αντί να ψηφίσει, ο πρόεδρος μπορεί απλώς να ρωτήσει αν υπάρχουν κάποιες αντιρρήσεις στην πρόταση. Εάν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, τότε η πρόταση απορρίπτεται. ομόφωνη συναίνεση. Εάν υπάρχει πράγματι αντίρρηση στην πρόταση, τότε η ομάδα απλώς προχωρά στην τυπική διαδικασία ψηφοφορίας.
13. Απόρριψη και ανάκληση αίτησης
Μερικές φορές, η συνείδηση της ομάδας μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη μιας πρότασης. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή η πρόταση δεν είναι πλέον σχετική ή επειδή η ομάδα δεν θεωρεί πλέον την πρόταση ως τη σωστή πορεία δράσης μετά τη συζήτηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο καθένας μπορεί να υποβάλει μια πρόταση για απολύω η πρόταση που συζητείται. Εάν η πρόταση απόρριψης γίνει δεκτή, τότε η συνεδρίαση προχωρά στην ψηφοφορία επί της η πρόταση απόρριψης, είτε με την παραδοσιακή διαδικασία ψηφοφορίας είτε με ομόφωνη συναίνεση. Απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για την απόρριψη ενός θέματος.
Είναι επίσης δυνατό να αποσύρετε μια πρόταση που έχετε υποβάλει. Εάν η πρόταση δεν έχει ακόμη υποστηριχθεί, μπορείτε ελεύθερα να την αποσύρετε από την ημερήσια διάταξη. Εάν η πρόταση έχει υποστηριχθεί, ανήκει πλέον σε ολόκληρη την ομάδα και όχι μόνο σε εσάς. Εάν επιθυμείτε να αποσύρετε μια πρόταση που έχει υποστηριχθεί, ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν υπάρχουν αντιρρήσεις για την απόσυρσή της. Εάν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, η πρόταση μπορεί να αποσυρθεί. Εάν υπάρχουν αντιρρήσεις, τότε η συζήτηση παραμένει ανοιχτή.
14. Αναβολή πρότασης
Μια ομάδα μπορεί να επιλέξει να αναβάλει μια πρόταση, κάτι που μερικές φορές αναφέρεται και ως “κατάθεση” μιας πρότασης. Για παράδειγμα, μια πρόταση μπορεί να αναβληθεί επειδή χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες πριν ληφθεί απόφαση ή επειδή η ομάδα πιστεύει ότι δεν υπάρχουν αρκετά μέλη παρόντα για να ψηφίσουν επί μιας πρότασης. Απαιτείται απλή πλειοψηφία (πάνω από 50%) για την αναβολή μιας πρότασης.
15. Παραπομπή αίτησης
Μια ομάδα μπορεί να επιλέξει να αναφέρομαι μια απόφαση προς έναν έμπιστο υπάλληλο ή επιτροπή. Αυτό ονομάζεται επίσης μερικές φορές αντιπροσωπεία. Για παράδειγμα, μια ομάδα μπορεί να αναθέσει στον ταμία της ομάδας ένα ερώτημα σχετικά με τον τρόπο συλλογής δωρεών της 7ης Παράδοσης. Όταν ένα θέμα παραπέμπεται σε έναν έμπιστο υπηρέτη με αυτόν τον τρόπο, η ομάδα συνήθως τον εξουσιοδοτεί να χρησιμοποιήσει την καλύτερη κρίση του για να λάβει μια απόφαση. Σε άλλες περιπτώσεις, η ομάδα μπορεί να επιθυμεί να ζητήσει από τον έμπιστο υπηρέτη να αναπτύξει μια πρόταση και στη συνέχεια να την υποβάλει σε μια επαγγελματική συνάντηση σε μεταγενέστερη ημερομηνία για έγκριση. Απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για την παραπομπή μιας πρότασης.
16. Εκλογές
Μερικές φορές χρειάζεται να διεξάγουμε εκλογές για μια θέση παροχής υπηρεσιών. Αυτή μπορεί να είναι πρόεδρος σύσκεψης, υπεύθυνος υποδοχής νεοφερμένων, τεχνικός οικοδεσπότης, Εκπρόσωπος Υπηρεσιών Ομίλου, υπεύθυνος επικοινωνίας ή οποιαδήποτε άλλη θέση παροχής υπηρεσιών που η ομάδα κρίνει συνετή.
Όταν δημιουργείται μια θέση, η ομάδα θα πρέπει να ορίσει τις αρμοδιότητες της θέσης, τυχόν απαιτήσεις για τη θέση και τη διάρκεια της θητείας. Μόλις καθοριστούν αυτές οι λεπτομέρειες, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για υποψηφιότητες. Τα μέλη μπορούν είτε να προτείνουν τον εαυτό τους είτε άλλους. Εάν ένα μέλος προταθεί από κάποιον άλλο, είναι ελεύθερο να απορρίψει την υποψηφιότητα.
Μόλις κατατεθούν όλες οι υποψηφιότητες, ο πρόεδρος μπορεί να ανοίξει τον λόγο για να θέσουν τα μέλη ερωτήσεις στους υποψηφίους. Στη συνέχεια, οι υποψήφιοι καλούνται να βγουν από την αίθουσα ή, εάν πρόκειται για διαδικτυακή συνάντηση, μπορούν να τοποθετηθούν στην αίθουσα αναμονής από τον οικοδεσπότη του Zoom. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στη συνάντηση συζητούν στη συνέχεια κατ' ιδίαν και υποβάλλουν τυχόν περαιτέρω σχόλια ή ανησυχίες, και στη συνέχεια η συνάντηση ψηφίζει για το εάν θα εκλέξει τους υποψηφίους.
Μόλις ολοκληρωθεί η ψηφοφορία, οι υποψήφιοι καλούνται ξανά στη συνεδρίαση και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας κοινοποιούνται. Όσοι εκλέχθηκαν στην υπηρεσία δέχονται συγχαρητήρια και όσοι αποχωρούν από την υπηρεσία δέχονται ευχαριστίες.
17. Παρατηρήσεις επί της διαδικασίας και αιτήματα για πληροφορίες
Σε οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνείδησης, οποιοδήποτε μέλος μπορεί να παρέμβει με ένα θέμα της διαδικασίας ή ένα αίτημα για πληροφορίες.
Ένα θέμα επί της διαδικασίας είναι ένα σχόλιο ή ερώτηση σχετικά με το εάν η ομάδα ακολουθεί την κατάλληλη διαδικασία. Για παράδειγμα, εάν ο πρόεδρος ξεχάσει να ζητήσει ένα δεύτερο θέμα για μια πρόταση, οποιοσδήποτε μπορεί να παρέμβει με ένα θέμα επί της διαδικασίας για να υπενθυμίσει στη συνεδρίαση ότι χρειάζεται ένα δεύτερο θέμα πριν προχωρήσουμε στη συζήτηση.
Ένα αίτημα για πληροφορίες είναι μια ερώτηση σχετικά με το θέμα που συζητείται ή τις διαδικασίες της ομάδας. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να διευκρινίσουμε, εάν έχει ήδη συζητηθεί, ποιος θα εφαρμόσει μια συγκεκριμένη πρόταση εάν εγκριθεί ή θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε για πόσο χρόνο έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει η επαγγελματική συνάντηση. Ένα αίτημα για πληροφορίες αναφέρεται επίσης μερικές φορές ως “σημείο πληροφόρησης”. Ένα αίτημα για πληροφορίες έχει πάντα τη μορφή ερώτησης.
18. Κλείνοντας μια ομαδική συνείδηση
Μια ομαδική συνείδηση μπορεί να κλείσει είτε όταν όλα τα θέματα της ημερήσιας διάταξης έχουν συζητηθεί και ψηφιστεί, είτε όταν η επαγγελματική συνάντηση φτάσει σε ένα καθορισμένο χρονικό όριο. Εάν έχει φτάσει η ώρα λήξης αλλά χρειάζεται λίγος περισσότερος χρόνος για να ολοκληρωθεί η επίλυση μιας συζήτησης ή μιας ψηφοφορίας, οποιοσδήποτε μπορεί να υποβάλει πρόταση. παράταση της συνάντησης, για παράδειγμα κατά 5 ή 10 λεπτά. Μια πρόταση για παράταση της συνεδρίασης απαιτεί μια δεύτερη, μετά την οποία ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν υπάρχουν αντιρρήσεις. Εάν υπάρχει αντίρρηση και η ομάδα ψηφίσει, απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για την παράταση της συνεδρίασης.
Μια ομαδική συνείδηση μπορεί επίσης να τερματιστεί όταν κάποιος κάνει μια πρόταση να κλείστε τη συνάντηση. Μια πρόταση για λήξη απαιτεί μια δεύτερη συζήτηση, μετά την οποία ο πρόεδρος μπορεί να ρωτήσει εάν υπάρχουν αντιρρήσεις. Εάν υπάρχει αντίρρηση και η ομάδα ψηφίσει, απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για να ολοκληρωθεί η συνεδρίαση νωρίτερα από την καθορισμένη προθεσμία.
Μόλις η ομάδα αποφασίσει να κλείσει τη συνάντηση, ο πρόεδρος μπορεί να ευχαριστήσει όλους για τη συμμετοχή και την προσφορά τους και να ζητήσει έναν εθελοντή να ηγηθεί της συνάντησης με μια προσευχή, όπως η εκδοχή “εμείς” της προσευχής γαλήνης.
19. Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να διατηρήσουμε ομαδική συνείδηση;
Μια ομαδική συνείδηση μπορεί να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή. Μια ομαδική συνείδηση μπορεί ακόμη και να πραγματοποιηθεί για να καθοριστεί πότε είναι η καλύτερη στιγμή για τη διεξαγωγή ομαδικών συνειδήσεων! Όταν είναι δυνατόν, επιδιώκουμε να ανακοινώνουμε τις ομαδικές συνειδήσεις εκ των προτέρων και να διασφαλίζουμε ότι όλοι όσοι επηρεάζονται έχουν την ευκαιρία να παραστούν. Πολλές ομάδες πραγματοποιούν τακτικές επαγγελματικές συναντήσεις την ίδια ώρα κάθε μήνα, ώστε τα μέλη να μπορούν να προγραμματίσουν εκ των προτέρων για να βεβαιωθούν ότι μπορούν να παραστούν. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να προκύψει ένα ζήτημα που κρίνει χρονικά ευαίσθητο και μπορεί να είναι χρήσιμο να πραγματοποιηθεί ομαδική συνείδηση επί τόπου.
Ιδανικά, όταν έχουμε ομαδική συνείδηση, έχουμε μια απαρτία παρόντες. Η απαρτία είναι ένα ελάχιστο όριο για τον αριθμό των παρόντων μελών, έτσι ώστε να είναι επαρκώς αντιπροσωπευτικά όλων όσων θα επηρεαστούν. Με άλλα λόγια, ίσως να θέλουμε να αποφύγουμε να διεξάγουμε ομαδική συνεδρίαση με μόνο δύο ή τρία μέλη, αν κανονικά αναμένουμε να συμμετέχουν 10 μέλη. Οι ομάδες μπορούν να ορίσουν μια συγκεκριμένη απαίτηση απαρτίας για τις ομαδικές τους συνεδριάσεις (για παράδειγμα, απαιτώντας την παρουσία τουλάχιστον 6 μελών για να διεξάγεται ομαδική συνεδρίαση) ή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη διαίσθησή μας αν πιστεύουμε ότι δεν είμαστε αρκετοί παρόντες για να διεξάγουμε αντιπροσωπευτική ομαδική συνεδρίαση. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να επιλέξουμε να συζητήσουμε τα θέματα της ημερήσιας διάταξης χωρίς να ψηφίσουμε για τίποτα και στη συνέχεια να επιδιώξουμε να ανακοινώσουμε καλύτερα την επόμενη επαγγελματική συνάντηση, ώστε περισσότερα μέλη να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν.
Όταν πραγματοποιούμε ομαδική σύσκεψη σε σχέση με μια συνάντηση της ITAA, μπορεί να πραγματοποιήσουμε την ομαδική σύσκεψη μετά το τέλος της κανονικής συνάντησης ή μπορεί να αφιερώσουμε τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά της συνάντησης για την ομαδική σύσκεψη ή μπορεί να πραγματοποιήσουμε την ομαδική σύσκεψη στη μέση της συνάντησης, στα μισά της. Μερικές φορές, όταν πραγματοποιούμε ομαδική σύσκεψη στο τέλος μιας συνάντησης, μπορεί να συμβεί τα μέλη να μην παραμείνουν. Η διεξαγωγή ομαδικής σύσκεψης στη μέση μιας συνάντησης μπορεί να είναι χρήσιμη αν παρατηρήσουμε ότι αυτό συμβαίνει στη δική μας συνάντηση. Εκτός από αυτές τις επιλογές, μπορούμε επίσης να προγραμματίσουμε μια ομαδική σύσκεψη για μια συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα εκτός από την ώρα που συνήθως συναντιόμαστε.
20. Πώς μπορώ να αντιδράσω όταν προκύπτει σύγκρουση κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνείδησης;
Μερικές φορές, η συνείδηση μιας ομάδας μπορεί να γίνει τεταμένη και να προκύψει σύγκρουση. Αυτή μπορεί να είναι μια δύσκολη εμπειρία για όλους τους εμπλεκόμενους. Είτε είμαστε ο πρόεδρος είτε ένας συμμετέχων, υπάρχουν βήματα που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε την τρέχουσα σύγκρουση, να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον για διάλογο, να οικοδομήσουμε ενότητα και να κατευθύνουμε τη συνάντηση προς κοινές λύσεις.
- Μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι η ομάδα βρίσκεται σε σύγκρουση και να εκφράσουμε ευγνωμοσύνη, συμπόνια και σεβασμό προς όλες τις πλευρές. Θα μπορούσαμε να πούμε κάτι σαν: “Παρατηρώ κάποια σύγκρουση στη συζήτησή μας, γι' αυτό θέλω απλώς να αφιερώσω λίγο χρόνο για να το αναγνωρίσω αυτό και να ευχαριστήσω όλους για την παρουσία και την ευαλωτότητά τους. Πρόκειται για ένα σημαντικό ζήτημα και είναι λογικό πολλοί από εμάς να έχουμε έντονες αντιρρήσεις γι' αυτό. Πιστεύω ότι η συμμετοχή σε αυτή τη διαδικασία ομαδικής συνείδησης, ακόμη και αν είναι δύσκολη, μπορεί να μας οδηγήσει σε λύσεις που εξυπηρετούν τον πρωταρχικό μας σκοπό.”
- Μπορούμε να διακόψουμε τη συζήτηση για να διαβάσουμε μία από τις εναρκτήριες προσευχές μας ή τις Δώδεκα Παραδόσεις της ITAA.
- Μπορούμε να προτείνουμε να κάνετε ένα διάλειμμα 5 λεπτών για διαλογισμό, προσευχή, διατάσεις, πόση νερού κ.λπ.
- Αν είμαστε εμείς ο πρόεδρος και δεν το έχουμε κάνει ήδη, θα μπορούσαμε να αποσυρθούμε από τη συζήτηση και να υιοθετήσουμε μια πιο ουδέτερη στάση, λέγοντας κάτι σαν: “Παρατηρώ κάποια σύγκρουση, γι' αυτό θα ήθελα να αποσυρθώ από τη συζήτηση και να γίνω ουδέτερος συμμετέχων για να μας βοηθήσει να ακολουθήσουμε τη διαδικασία συνείδησης της ομάδας μας και να προσπαθήσω να δώσω σε όλους ίσες ευκαιρίες συμμετοχής.”
- Μπορούμε να διακόψουμε την τρέχουσα συζήτηση και αντ' αυτού να συζητήσουμε τις αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε στη διαδικασία συνείδησης της ομάδας μας για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια, την τάξη και τον σεβασμό. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να θέσουμε κάποια όρια στη συχνότητα με την οποία κάθε άτομο μπορεί να συμμετέχει σε μια μόνο συζήτηση ή να ορίσουμε ένα χρονικό όριο για την πρόταση στο σύνολό της. Μπορεί να συμφωνήσουμε να μην διακόπτουμε ο ένας τον άλλον ή μπορεί να συμφωνήσουμε να μην ξεχωρίζουμε άλλα μέλη όταν διαφωνούμε μαζί τους και να δηλώσουμε τη θέση ή τη διαφωνία μας σε σχέση με την πρόταση που συζητείται.
- Μπορούμε να προτείνουμε την αναβολή της πρότασης για την επόμενη επαγγελματική συνάντηση, ώστε να δοθεί σε όλους λίγος χρόνος να ηρεμήσουν. Μπορούμε επίσης να προτείνουμε την αναβολή της τρέχουσας συνάντησης.
- Αν νιώθουμε ανασφαλείς ή καταβεβλημένοι, είναι πάντα σωστό να ζητάμε συγγνώμη και να φύγουμε από τη συνάντηση. Θα μπορούσαμε να πούμε: “Εκτιμώ τη συμβολή όλων σε αυτή τη συζήτηση, αλλά νομίζω ότι είναι καλύτερο να ζητήσω συγγνώμη. Ίσως στο μέλλον μπορέσουμε να έχουμε μια ξεχωριστή ομαδική συνείδηση για να συζητήσουμε πώς μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα αυτές τις συζητήσεις για όλους τους εμπλεκόμενους.”
Μπορεί να νιώθουμε αποθαρρυμένοι όταν αντιμετωπίζουμε συγκρούσεις στις συνειδήσεις της ομάδας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μετά το τέλος της συνάντησης, μπορούμε να εξασκήσουμε την αυτοφροντίδα, όπως κάνοντας μια βόλτα, προσευχόμενοι, διαλογιζόμενοι ή τηλεφωνώντας σε ένα άλλο μέλος. Μπορούμε επίσης να γράψουμε μια καταγραφή 10ου βήματος εάν νιώθουμε δυσαρέσκεια. Όταν συζητάμε τις εμπειρίες μας με άλλα μέλη, αποφεύγουμε να κουτσομπολεύουμε, να επικρίνουμε ή να αναφέρουμε άλλα εμπλεκόμενα μέλη ονομαστικά.
Μπορούμε επίσης να θυμόμαστε ότι, ακόμα κι αν είναι δύσκολη, η σύγκρουση είναι μέρος της ζωής και ότι η εμπλοκή σε σύγκρουση μέσω της ομαδικής μας συνείδησης μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια ευκαιρία μάθησης για την ανάπτυξή μας στην ανάρρωσή μας. Πολλοί από εμάς έχουμε φόβους σύγκρουσης, απόρριψης και εγκατάλειψης, και ο εθισμός μας μας έχει επιτρέψει να απομονώσουμε και να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από τη συμμετοχή σε σύγκρουση με άλλους. Η ομαδική συνείδηση μπορεί να μας δώσει την ευκαιρία να ασκήσουμε υγιή σύγκρουση που δεν οδηγεί σε απόρριψη ή εγκατάλειψη - θα είμαστε πάντα ευπρόσδεκτοι και αγαπημένοι στην ITAA. Εμπιστευόμενοι στις Δώδεκα Παραδόσεις μας και την υποστήριξη των συνανθρώπων μας, μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτές τις δύσκολες εμπειρίες για να γίνουμε πιο δυνατοί τόσο ως άτομα όσο και ως κοινότητα.
21. Ομαδική συνείδηση και οι Δώδεκα Παραδόσεις μας
Όταν ασχολούμαστε με την ομαδική συνείδηση, μπορούμε να βασιστούμε στις Δώδεκα Παραδόσεις μας για να καθοδηγήσουν τη διαδικασία. Οι Παραδόσεις μας αποτελούν κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση της αρμονίας, της ανάπτυξης και της ενότητας στις ομάδες μας και στην αδελφότητά μας στο σύνολό της, και η εμπειρία μας τις έχει δείξει ότι αποτελούν έναν ανεκτίμητο πόρο όταν ασχολούμαστε με την ομαδική συνείδηση. Παρακάτω περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο κάθε μία από τις παραδόσεις μας μπορεί να εφαρμοστεί στη διαδικασία της ομαδικής συνείδησης.
Παράδοση 1: Η κοινή μας ευημερία πρέπει να προέχει· η προσωπική ανάρρωση εξαρτάται από την ενότητα της ITAA.
Η Πρώτη Παράδοση μας υπενθυμίζει να βάζουμε τις κοινές ανάγκες της ομάδας πάνω από τις δικές μας και να επιδιώκουμε πάντα την ενότητα ως θεμέλιο για τις ομάδες μας και τη δική μας ανάκαμψη. Αν επιδιώκουμε ή υποστηρίζουμε διχαστική σκέψη ή δράση για να επιτύχουμε ένα αποτέλεσμα που είναι καλύτερο για εμάς προσωπικά, απειλούμε όχι μόνο τη βάση της ανάκαμψης των γύρω μας, αλλά και της δικής μας ανάκαμψης. Η Πρώτη Παράδοση μας βοηθά να εξασκήσουμε την αποδοχή, εμπιστευόμενοι ότι οι αποφάσεις μας που βασίζονται στη συνείδηση της ομάδας αντικατοπτρίζουν τη βούληση της ομάδας στο σύνολό της και να αφήσουμε πίσω μας τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες ενόψει της κοινής ευημερίας και ενότητας της ομάδας μας.
Παράδοση 2: Για τον ομαδικό μας σκοπό υπάρχει μόνο μία απόλυτη εξουσία—μια στοργική Ανώτερη Δύναμη όπως μπορεί να εκφραστεί μέσω της ομαδικής μας συνείδησης. Οι ηγέτες μας δεν είναι παρά έμπιστοι υπηρέτες· δεν κυβερνούν.
Η Δεύτερη Παράδοσή μας είναι η ομώνυμη διαδικασία της ομαδικής συνείδησης. Μας υπενθυμίζει ότι κανένα άτομο στην ITAA δεν έχει τη δύναμη ή την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις έναντι των άλλων. Ενεργούμε ως έμπιστοι υπηρέτες, και υπηρετούμε το συλλογικό καλό της ομάδας και την Ανώτερη Δύναμή μας όπως εκφράζεται μέσω της ομαδικής συνείδησης. Όταν βοηθάμε στην καθοδήγηση ή συμμετέχουμε σε μια ομαδική συνείδηση, ενεργούμε ως έμπιστοι υπηρέτες και έχουμε την ευθύνη να βοηθήσουμε την ομάδα μας να συντονιστεί με το θέλημα μιας στοργικής Ανώτερης Δύναμης. Η Παράδοση Δύο μας βοηθά να ασκούμε ταπεινότητα, θυμούμενοι ότι κανένα μέλος της ITAA δεν είναι ούτε πάνω ούτε κάτω από κανένα άλλο.
Παράδοση 3: Η μόνη προϋπόθεση για την εγγραφή στην ITAA είναι η επιθυμία να σταματήσει κανείς να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο και την τεχνολογία κατά τρόπο ψυχαναγκαστικό.
Η Τρίτη Παράδοση μας υπενθυμίζει ότι η ITAA είναι ανοιχτή σε όποιον επιθυμεί να αναρρώσει. Δεν υπάρχουν απαιτήσεις ηλικίας, εκπαίδευσης ή νηφαλιότητας, ή οποιουδήποτε άλλου είδους απαιτήσεις. Η λύση μας είναι διαθέσιμη σε όλους όσους την επιθυμούν. Αυτή η Παράδοση ισχύει και για τις ομαδικές μας συνειδήσεις - η οπτική ενός νεοφερμένου είναι εξίσου πολύτιμη και απαραίτητη με αυτή ενός παλιού. Ενώ μπορεί να είναι σκόπιμο να καθοριστούν απαιτήσεις για ορισμένες θέσεις έμπιστων υπαλλήλων ή συμμετοχές σε επιτροπές, αυτές οι ίδιες οι απαιτήσεις θα πρέπει να καθοριστούν από μια ομαδική συνείδηση που είναι ανοιχτή σε όλα τα μέλη. Η Τρίτη Παράδοση μας βοηθά να ασκούμε ανοιχτό μυαλό, θυμούμενοι ότι κάθε μέλος της ITAA έχει κάτι να προσφέρει στη διαδικασία ομαδικής συνείδησης.
Παράδοση 4: Κάθε ομάδα θα πρέπει να είναι αυτόνομη εκτός από θέματα που επηρεάζουν άλλες ομάδες ή την ITAA στο σύνολό της.
Ενώ η Τρίτη Παράδοση δίνει την ελευθερία σε κάθε μέλος να συμμετέχει και να ανακάμπτει με όποιον τρόπο επιλέξει, η Τέταρτη Παράδοση προσδίδει στις ομάδες μας την ίδια ελευθερία. Όλα όσα αναφέρονται σε αυτόν τον οδηγό αποτελούν προτάσεις και οι ομάδες έχουν τη δυνατότητα να καθιερώσουν τις δικές τους πρακτικές και διαδικασίες για τη διατήρηση της ομαδικής συνείδησης και τη λήψη αποφάσεων. Εάν οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την ομάδα μας θα επηρεάσουν άλλες ομάδες ή την ITAA στο σύνολό της, τότε εμπλέκουμε όσους θα επηρεαστούν στη διαδικασία της ομαδικής συνείδησης. Η Τέταρτη Παράδοση μας βοηθά να καλλιεργήσουμε την ποικιλομορφία και μας δίνει τη δυνατότητα να σχεδιάσουμε τη διαδικασία της ομαδικής συνείδησης ώστε να βοηθήσουμε στη δημιουργία της συντροφικότητας που επιθυμούμε.
Παράδοση 5: Κάθε ομάδα έχει μόνο έναν πρωταρχικό σκοπό - να μεταφέρει το μήνυμά της στον εθισμένο χρήστη του διαδικτύου και της τεχνολογίας που εξακολουθεί να υποφέρει.
Η Πέμπτη Παράδοση βοηθά στον προσανατολισμό της διαδικασίας ομαδικής συνείδησης προς τον πρωταρχικό μας σκοπό - να βοηθήσουμε τον ψυχαναγκαστικό χρήστη του διαδικτύου και της τεχνολογίας που εξακολουθεί να υποφέρει, τόσο εντός όσο και εκτός των δωματίων ανάρρωσής μας. Μπορούμε να επικαλεστούμε την Πέμπτη Παράδοση κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνείδησης για να διευκρινίσουμε εάν μια πιθανή ομαδική απόφαση υποστηρίζει ή μειώνει τον πρωταρχικό μας σκοπό. Η Πέμπτη Παράδοση μας βοηθά να εξασκήσουμε την εστίαση, διατηρώντας την ομάδα μας ευθυγραμμισμένη και ενωμένη στο έργο προσφοράς μας.
Παράδοση 6: Μια ομάδα ITAA δεν πρέπει ποτέ να υποστηρίζει, να χρηματοδοτεί ή να δανείζει το όνομα ITAA σε οποιαδήποτε σχετική εγκατάσταση ή εξωτερική επιχείρηση, για να μην μας εκτρέψουν από τον πρωταρχικό μας σκοπό προβλήματα χρημάτων, περιουσίας και κύρους.
Η Έκτη Παράδοση μας βοηθά να διατηρούμε την απλότητα. Αποφεύγουμε να συνδεόμαστε με εξωτερικούς οργανισμούς, πολιτικά κινήματα, θρησκευτικές κοινότητες ή οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση, ώστε να μπορούμε να διατηρούμε έναν ουδέτερο χώρο που είναι φιλόξενος για όλους όσους επιθυμούν να ανακάμψουν. Μπορούμε να επικαλεστούμε την Έκτη Παράδοση κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής συνείδησης όταν πιστεύουμε ότι μια πιθανή ομαδική απόφαση θα μπορούσε να δημιουργήσει μια εξωτερική σχέση. Η Έκτη Παράδοση μας βοηθά να εφαρμόζουμε την απλότητα και την ουδετερότητα και μας υποστηρίζει επίσης να επικεντρωθούμε στον πρωταρχικό μας σκοπό.
Παράδοση 7: Κάθε ομάδα ITAA οφείλει να είναι πλήρως αυτοσυντηρούμενη, αρνούμενη εξωτερικές συνεισφορές.
Η Έβδομη Παράδοση ενθαρρύνει τις ομάδες μας να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις δικές τους υποθέσεις. Αυτοοργανωνόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι τηρούνται εύτακτες, τακτικές ομαδικές συνειδήσεις, προσφέρουμε εθελοντικά να κατέχουμε αξιόπιστες θέσεις υπηρεσίας για να διατηρούμε τις συναντήσεις μας σε ομαλή λειτουργία και διασφαλίζουμε ότι καλύπτουμε τυχόν έξοδα της ομάδας μας συνεισφέροντας οι ίδιοι και συλλέγοντας συνεισφορές από άλλα μέλη της ομάδας μας. Όταν κάτι δεν λειτουργεί για την ομάδα μας, διατηρούμε ομαδική συνείδηση για να αναλάβουμε δράση, αντί να περιμένουμε να αναλάβουν δράση άλλες ομάδες ή η κοινότητα στο σύνολό της. Η Έβδομη Παράδοση μας βοηθά να εξασκήσουμε την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία.
Παράδοση 8: Η ITAA θα πρέπει να παραμείνει για πάντα μη επαγγελματική, αλλά τα κέντρα εξυπηρέτησης μπορούν να απασχολούν ειδικούς εργαζόμενους.
Η Όγδοη Παράδοση σημαίνει ότι δεν προσφέρουμε επαγγελματικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή απεξάρτησης. Ακόμα κι αν κάποια από τα μέλη μας έχουν τέτοια επαγγελματικά προσόντα, στην ITAA είμαστε όλοι ίσοι: όλοι είναι εξαρτημένοι που προσπαθούν να αναρρώσουν και βοηθούν και τους γύρω τους να αναρρώσουν. Στην ομαδική μας συνείδηση, εφαρμόζουμε την ίδια ισότητα - ακόμα κι αν έχουμε επαγγελματική επιχειρηματική, νομική ή οργανωτική εμπειρία, η Ανώτερη Δύναμή μας μιλάει μέσω της συλλογικής βούλησης ολόκληρης της ομάδας μας και η γνώμη κάθε μέλους λαμβάνεται εξίσου υπόψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε τις δεξιότητες και την εμπειρία μας στην ομάδα, αλλά ότι το κάνουμε ως εξαρτημένοι μεταξύ των εξαρτημένων. Ενώ η ITAA δεν έχει επί του παρόντος υπαλλήλους, η Όγδοη Παράδοση δίνει τη δυνατότητα στις ομάδες και στην αδελφότητά μας να απασχολούν ειδικούς όταν υπάρχει συνετή ανάγκη - μπορεί να προσλάβουμε έναν λογιστή, δικηγόρο, διοικητικό βοηθό, θυρωρό - αλλά το έργο μας στο Δωδέκατο Βήμα θα πρέπει πάντα να παραμένει μη επαγγελματικό. Η Όγδοη Παράδοση μας βοηθά να εφαρμόζουμε την ισότητα όταν συμμετέχουμε στην ομαδική συνείδηση.
Παράδοση 9: Η ITAA ως τέτοια δεν θα έπρεπε ποτέ να οργανώνεται, αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε συμβούλια υπηρεσιών ή επιτροπές που είναι άμεσα υπεύθυνες σε αυτούς που υπηρετούν.
Η Ένατη Παράδοση δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε καλά οργανωμένοι και εύτακτοι, αλλά ότι δεν έχουμε ιεραρχία. Όλα στην ITAA είναι μια πρόταση και όχι ένας κανόνας — δεν υπάρχει τρόπος να αποβληθεί οποιοδήποτε μέλος ή ομάδα. Όταν δημιουργούμε συμβούλια ή επιτροπές υπηρεσιών, είναι άμεσα υπεύθυνα απέναντι σε αυτούς που υπηρετούν — όχι το αντίστροφο. Όταν έχουμε ομαδική συνείδηση, δεν λαμβάνουμε εκτελεστικές αποφάσεις, αλλά είμαστε άμεσα υπεύθυνοι απέναντι σε αυτούς που υπηρετούμε. Η Παράδοση Ένατη μας βοηθά να διατηρούμε την αρχή της προσφοράς όταν συμμετέχουμε σε ομαδική συνείδηση.
Παράδοση 10: Η ITAA δεν έχει άποψη για εξωτερικά ζητήματα, επομένως το όνομα ITAA δεν πρέπει ποτέ να εμπλέκεται σε δημόσια διαμάχη.
Η Δέκατη Παράδοση, όπως και η Έκτη, βοηθά τις συναντήσεις μας να παραμένουν ασφαλείς, ουδέτεροι χώροι για να υποστηρίξουμε την κοινή μας λύση. Ως ομάδα, δεν υποστηρίζουμε, δεν αντιτιθέμεθα ή καν συζητάμε εξωτερικά ζητήματα που δεν αφορούν τις ανάγκες της ομάδας μας και την ανάρρωση από τον εθισμό στο διαδίκτυο και την τεχνολογία. Επίσης, διασφαλίζουμε ότι δεν κάνουμε τέτοιες δημόσιες δηλώσεις για να αποφύγουμε την πρόκληση διαμάχης. Η ασφάλεια που παρέχει αυτή η Παράδοση είναι εξίσου σημαντική στη συνείδηση μιας ομάδας όσο και σε μια συνάντηση, έτσι ώστε όλοι να αισθάνονται άνετα να μοιράζονται με ειλικρίνεια την άποψή τους χωρίς φόβο κρίσης ή κριτικής. Η Δέκατη Παράδοση μας βοηθά να καλλιεργήσουμε την ασφάλεια και την ενότητα στη συνείδηση της ομάδας μας.
Παράδοση 11: Η πολιτική μας για τις δημόσιες σχέσεις βασίζεται στην προσέλκυση και όχι στην προώθηση. Πρέπει πάντα να διατηρούμε την προσωπική ανωνυμία σε επίπεδο τύπου, ραδιοφώνου, κινηματογράφου, τηλεόρασης και άλλων δημόσιων μέσων επικοινωνίας.
Η Ενδέκατη Παράδοση αφορά συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τα μέσα ενημέρωσης ως μέλη της ITAA. Μπορούμε να επικαλεστούμε αυτήν την παράδοση σε μια ομαδική συνείδηση εάν η ομάδα μας έχει προσεγγιστεί από έναν δημοσιογράφο ή ερευνητή ή εάν η ομάδα μας σκέφτεται πώς να μεταφέρει κατάλληλα το μήνυμα μέσω της δημόσιας προσέγγισης χωρίς να προκαλεί εντυπωσιασμούς ή να πουλήσει το πρόγραμμά μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, θα μπορούσαμε επίσης να επωφεληθούμε από την επικοινωνία με την Επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων της ITAA για υποστήριξη. Σε ομαδικές συνειδήσεις, η Ενδέκατη Παράδοση μπορεί επίσης να μας βοηθήσει να ασκήσουμε την έλξη αντί για την προώθηση των αναγκών μας στην προσφορά υπηρεσιών. Μπορούμε να ενθαρρύνουμε όσους είναι νέοι στην προσφορά υπηρεσιών να το δοκιμάσουν και τελικά εμπιστευόμαστε ότι τα μέλη θα ανακαλύψουν ότι η προσφορά είναι η ίδια η ανταμοιβή της. Δεν χρειάζεται να πουλάμε ή να πείθουμε άλλα μέλη να προσφέρουν υπηρεσίες. Εάν δεν υπάρχουν αρκετά πρόθυμα μέλη για να συνεχιστεί μια συνάντηση, μπορούμε να κλείσουμε τη συνάντηση και να αναζητήσουμε άλλες συναντήσεις για τις ανάγκες ανάρρωσής μας. Η Ενδέκατη Παράδοση μας βοηθά να ασκούμε υπομονή, έχοντας την πεποίθηση ότι με τον καιρό, όσοι χρειάζονται το πρόγραμμά μας θα το βρουν και θα το υποστηρίξουν και ότι όλοι θα βρεθούν στη σωστή τους θέση.
Παράδοση 12: Η ανωνυμία είναι το πνευματικό θεμέλιο όλων αυτών των παραδόσεων, υπενθυμίζοντάς μας πάντα να βάζουμε τις αρχές πάνω από τις προσωπικότητες.
Η Δωδέκατη Παράδοση είναι απαραίτητη για την αδελφότητά μας στο σύνολό της και για τον τρόπο που λαμβάνουμε τις ομαδικές συνειδήσεις. Θυμόμαστε ότι μας συνδέει μια κοινή λύση σε ένα κοινό πρόβλημα, ότι όλοι μοιραζόμαστε τα ίδια Δώδεκα Βήματα και Δώδεκα Παραδόσεις και ότι κανένα άτομο δεν προηγείται των κοινών μας αρχών. Στις ομαδικές συνειδήσεις αυτό σημαίνει ότι, εκτός εάν υπάρχει ειδικός λόγος για να το κάνουμε αυτό, δεν αποφεύγουμε να πραγματοποιούμε μια επαγγελματική συνάντηση απλώς και μόνο επειδή ένα συγκεκριμένο μέλος δεν μπορεί να συμμετάσχει ή να συνεισφέρει. Ανεξάρτητα από το πόσο πολύτιμη μπορεί να είναι η γνώμη του, εμπιστευόμαστε τη συλλογική σοφία της ομάδας για να μας καθοδηγήσει προς τη σωστή κατεύθυνση. Η Δωδέκατη Παράδοση μας βοηθά επίσης να εξασκηθούμε. εναλλαγή υπηρεσίας, που σημαίνει ότι κανένα άτομο δεν πρέπει να κατέχει θέση υπηρεσίας επ' αόριστον. Αντίθετα, εναλλάσσουμε τακτικά θέσεις υπηρεσίας για να δώσουμε σε άλλους την ευκαιρία να προσφέρουν και να αποφύγουμε τη συγκέντρωση δύναμης ή εξουσίας σε οποιοδήποτε άτομο. Η Δώδεκα Παράδοση μας βοηθά να ασκούμε την πίστη, εμπιστευόμενοι τις αρχές του προγράμματός μας και τη συνείδηση της ομάδας.
22. Η ομαδική συνείδηση ως τέχνη, όχι ως επιστήμη
Ενώ ένα τυποποιημένο σύνολο κανόνων και διαδικασιών μπορεί να μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την τάξη και να διασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν, η επίτευξη μιας ομαδικής συνείδησης περιλαμβάνει περισσότερα από την απλή παρακολούθηση μιας διαδικασίας. Προέρχεται από το να ακούμε ο ένας τον άλλον σε βάθος και να αναζητούμε λύσεις που μπορούν να λειτουργήσουν καλύτερα για όλους, όχι μόνο για εμάς. Εφαρμόζουμε συμπόνια, ανιδιοτέλεια, ταπεινότητα, ειλικρίνεια και σεβασμό για τα συναδέλφια μας όταν ηγούμαστε ή συμμετέχουμε σε μια ομαδική συνείδηση. Όπου μπορεί να διαφωνούμε με μια απόφαση, εμπιστευόμαστε ότι αντιπροσωπεύει με ακρίβεια τη βούληση ολόκληρης της ομάδας. Θυμόμαστε ότι η ανάπτυξη μιας ομαδικής συνείδησης είναι τέχνη και όχι επιστήμη, και η διαδικασία μπορεί κατά καιρούς να είναι περίπλοκη, δύσκολη, εκπληκτική ή χαρούμενη. Μαθαίνουμε και αναπτυσσόμαστε μαζί. Τελικά, εμπιστευόμαστε την καθοδήγηση μιας στοργικής Ανώτερης Δύναμης, μεγαλύτερης από οποιονδήποτε από εμάς ως άτομα, για να μας οδηγήσει στο κοινό μας ταξίδι.
Παράρτημα Α: Σύνοψη των Διαδικασιών Ψηφοφορίας
| Δράση | Απαιτείται ένα δευτερόλεπτο; | Περιλαμβάνει συζήτηση; | Απαιτείται ψήφος για την έγκριση | Γνώμη μειοψηφίας; |
| Θέμα συζήτησης | Ναί | Ναί | Δ/Υ | Δ/Υ |
| Κίνηση | Ναί | Ναί | 2/3 | Ναί |
| Κίνηση που δημιουργήθηκε από την πρώην συνείδηση της ομάδας | Οχι | Ναί | 2/3 | Ναί |
| Πρόταση για ψηφοφορία | Ναί | Οχι | 2/3 | Οχι |
| Τροπολογία | Ναί | Ναί | 2/3 | Οχι |
| Αντίστροφη κίνηση | Ναί | Ναί | 2/3 | Ναί |
| Απόλυση | Ναί | Ναί | 2/3 | Ναί |
| Απόσυρση | Ναί | Οχι | Ομόφωνη συναίνεση | Δ/Υ |
| Αναβολή | Ναί | Οχι | Απλή πλειοψηφία | Οχι |
| Παραπομπή | Ναί | Ναί | 2/3 | Οχι |
| Πρόταση επανεξέτασης (μπορεί να υποβληθεί μόνο από μέλος που έδωσε την ψήφο του με επικρατέστερη ψήφο) | Ναι (μπορεί να υποστηριχθεί από οποιαδήποτε πλευρά) | Οχι | Απλή πλειοψηφία | Οχι |
| Κίνηση για επέκταση | Ναί | Οχι | 2/3 | Οχι |
| Κίνηση για κλείσιμο | Ναί | Οχι | 2/3 | Οχι |
Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 1 Νοεμβρίου 2026
