فایل پی دی اف قابل چاپ این سند را می توانید پیدا کنید اینجا.

مقدمه ای بر بازیابی اعتیاد به اینترنت

به ITAA خوش آمدید! خوشحالیم که اینجا هستید. این برگه تمرین برای کمک به شما در رسیدن به یک برنامه روشن و مؤثر برای بهبودی از استفاده وسواسی از اینترنت و فناوری تهیه شده است. ما شما را تشویق می‌کنیم که به سؤالات زیر به ترتیب پاسخ دهید و جستجوگر، صادق و روشنفکر باشید.

قبل از شروع، ممکن است یک تایمر پنج دقیقه ای برای مدیتیشن یا نشستن در سکوت و تمرکز بر نفس خود در نظر بگیرید.

باشد که امروز حاضر باشم با خودم صادق باشم. ممکن است صادقانه به دنبال شناسایی رفتارها، انگیزه ها، محرک ها، نیازها و آرزوهایم باشم. باشد که امروز جرأت پیدا کنم و آن واقعیت را روی کاغذ بنویسم. باشد که حقیقت را ببینم. 

---

1. واضح ترین نمونه های استفاده اجباری و خود ویرانگر اینترنت و فناوری در زندگی امروز من چیست؟

به عنوان مثال، چه رفتارهایی مرا به دنبال کمک در ITAA سوق داد؟ چه رفتارهایی هستند که وقتی شروع می‌کنم نمی‌دانم چه زمانی متوقف می‌شوم، علیرغم تلاش برای پرهیز از آن‌ها به آنها بازمی‌گردم یا ارزش‌های شخصی من را نقض می‌کند؟ آیا سایت‌ها، برنامه‌ها، رفتارها، یا دستگاه‌های خاصی وجود دارند که نمی‌توانم به‌طور مطمئن از آنها به‌طور ایمن استفاده کنم؟ 

2. رفتارهای اینترنتی و فناوری که گهگاه برای من اجباری یا ناسالم می شوند چیست؟

به عنوان مثال، آیا رفتارهایی وجود دارد که وقتی لحظه ای آزاد دارم، با اضطراب به آنها روی می‌آورم؟ کدام رفتارها تا به حال منجر به پرخوری (حتی فقط یک بار) شده است؟ کدام رفتارها تمایل من را برای روی آوردن به فعالیت هایی که در سوال 1 فهرست کردم را تغذیه می کند؟ برای حواس پرتی یا بی حس کردن احساساتم به کدام رفتارها روی می آورم؟ آیا رفتارهایی وجود دارد که مطمئن نیستم می توانم مسئولانه انجام دهم؟ پیوست اول در پایین این سند نمونه هایی از برخی از رایج ترین رفتارهای اجباری فناوری را فهرست می کند.

3. چه رفتارهای اجباری دیگری انجام می دهم؟

مثال‌ها ممکن است شامل پرخوری، پرخوری، هدر دادن بیش از حد، سوء مصرف الکل یا مواد مخدر، هم‌وابستگی، جست‌وجوی اجباری جنسی یا عاشقانه، کار بیش از حد و غیره باشد. پیوست اول چند نمونه ممکن وجود دارد

4. هنگام انجام هر رفتاری که در سؤالات 1-3 فهرست کردم، سعی می کنم نیازهای مختلفی را برآورده کنم؟

مثال‌ها می‌تواند شامل نیاز ما به سرگرمی، لذت، آرامش، ارتباط، خلاقیت، یادگیری، معنا، چالش، مشارکت و غیره باشد. ما از اعمال این سوال برای هر رفتار جداگانه سود می‌بریم. ضمیمه B دارای لیستی از نیازهای احتمالی است که می توانیم به آنها اشاره کنیم.

5. چه موقعیت ها یا احساساتی میل به استفاده از رفتارهایی را که در سؤالات 1 تا 3 فهرست کردم، ایجاد می کند؟

مثال‌ها ممکن است شامل ضرب‌الاجل‌ها، کشمکش‌های خانوادگی یا روابط، ناامنی مالی، شکست، طرد شدن، سفر، غم و اندوه، استرس، ترس، بیماری، یا تجربه HALT (گرسنه، عصبانی، تنها، خسته) باشد. راه دیگری برای پرسیدن این سوال این است که موقعیت‌هایی را در نظر بگیریم که در برآوردن نیازهایی که در سؤال 4 ذکر کردیم، مشکل داریم. ضمیمه C چند نمونه دارد

6. کدام رفتارهای اینترنتی و فناوری به من کمک می کند تا زندگی سالم، معنادار و هوشیار داشته باشم؟ 

به عنوان مثال، این ممکن است شامل رفتارهای اینترنتی و فناوری باشد که باید برای کار، تحصیل، امور مالی، سلامتی، بهبودی، بیان خلاقانه یا برقراری ارتباط هوشیارانه با افرادی که دوستشان داریم استفاده کنیم. همچنین می تواند به استفاده ای اشاره داشته باشد که هدفمند، سالم، آگاهانه، حداقل یا همسو با ارزش های ما باشد. برخی از ما پاسخ دادن به این سوال را با شناسایی حداقل رفتارهای فناوری که برای زندگی عملکردی نیاز داریم مفید دانستیم. به عنوان مثال می توان به ارتباطات کاری، بانکداری آنلاین، برنامه ریزی قرار ملاقات با پزشک، جلسات بهبودی آنلاین، تماس با عزیزان و غیره اشاره کرد.

7. فعالیت‌های سالم، غیراجباری و آفلاین که می‌توانند برای من سرگرمی، لذت، آرامش، ارتباط، خلاقیت، یادگیری، معنا، چالش، مشارکت یا هر نیاز دیگری را که در سؤال 4 ذکر کردم، به ارمغان بیاورند، چیست؟?

مثلاً ممکن است آواز خواندن، گذراندن وقت با دوستان و خانواده، رفتن به طبیعت، چرت زدن، شرکت در کلاس، ورزش، جلسات ریکاوری، موسیقی زنده، کار داوطلبانه، یک حرفه کامل و غیره باشد. خودداری نکنید! سعی کنید حداقل 20 ایده داشته باشید. نمونه های اضافی را می توان در ضمیمه D در پایین این سند

---

من از این فرصت سپاسگزارم تا امروز در فروتنی و پذیرش رشد کنم. می دانم که هنوز چیزهای بیشتری درباره خودم و رابطه ام با فناوری باید یاد بگیرم. باشد که هر روز حقیقت را واضح تر ببینم. 

خلاصه سوالات پاسخ داده شده:

1. اجباری ترین رفتارهای اینترنتی و فناوری ما.
2. گاهی اوقات رفتارهای اجباری اینترنت و فناوری.
3. سایر رفتارهای اجباری غیر مرتبط با فناوری که ما با آنها دست و پنجه نرم می کنیم.
4. نیازهایی که با رفتارهایی که در سؤالات 1-3 فهرست کردیم به دنبال برآوردن آنها هستیم.
5. موقعیت ها و احساسات چالش برانگیز که می تواند میل به استفاده را ایجاد کند.
6. استفاده مثبت یا ضروری از اینترنت و فناوری.
7. راهبردهای سالم و غیر اجباری برای برآوردن نیازهایمان و زندگی کامل.

---

راهی به سوی هوشیاری 

باشد که من روشنفکر و شجاع باشم تا دریابیم که یک رابطه ایمن و سالم با فناوری چگونه می تواند باشد. کنترل و ترس را تسلیم می کنم. باشد که مایل باشم پیشنهادات را امتحان کنم و به بهبودی و تندرستی خود توجهی که شایسته است بدهم.  

پس از تکمیل این کاربرگ با صداقت و آسیب‌پذیری، اکنون درک عمیق‌تری از خود داریم و می‌توانیم با استفاده از آنچه آموخته‌ایم، ما را به سمت متانت هدایت کنیم. ما از تماس با اعضا با هوشیاری پایدار، خواندن آنچه برای آنها نوشته ایم و درخواست بازخورد آنها سود می بریم. ما دریافتیم که ارتباط با اعضای باتجربه بخش مهمی از فرآیند است که به ما چشم‌انداز وسیع‌تری می‌دهد و به ما کمک می‌کند به سمت درک شخصی از متانت حرکت کنیم. همچنین بررسی منظم پاسخ‌هایمان به این سؤالات را مفید می‌دانیم و اذعان می‌کنیم که درک ما از متانت و نیازهای بهبودی خودمان در طول زمان تکامل می‌یابد.

در ITAA هیچ تعریف گسترده ای از پرهیز از تحصیل وجود ندارد و تنها شرط عضویت، تمایل به توقف استفاده اجباری از اینترنت و فناوری است. با کمک سایر اعضا و قدرت برتر از درک خود، هر یک از ما دعوت شده‌ایم تا هر رویکردی را که به هوشیاری می‌تواند به بهترین وجه به ما کمک کند تا زندگی کامل و پر رونق در بهبودی داشته باشیم را کشف کنیم. 

با استفاده از قالب زیر می‌توانیم آنچه را که نوشته‌ایم به خطوط بالا، میانی و پایین ترجمه کنیم. وقتی پاسخ‌هایمان را در این قالب مرتب کردیم، می‌توانیم آنچه نوشته‌ایم را بیشتر اصلاح کنیم تا با شهود ما و راهنمایی‌هایی که از دیگر اعضا و قدرت برترمان دریافت می‌کنیم، همسو شود.

---

خطوط پایین: 
پاسخ هایی که در سوال 1 نوشتیم برای ما نتیجه نهایی است. خلاصه رفتارها، وب سایت ها و برنامه هایی هستند که برای ما اجباری و خود ویرانگر هستند. آن‌ها چیزهایی هستند که وقتی شروع می‌کنیم نمی‌توانیم آن‌ها را متوقف کنیم و وقتی متوقف می‌شویم نمی‌توانیم متوقف بمانیم. ما از اصول خود پرهیز می کنیم. اگر بخواهیم یک روز شمارش کنیم، ممکن است این کار را بر اساس پرهیز از این رفتارها انجام دهیم. 

خطوط میانی: 
پاسخ هایی که در سؤال 2 (استفاده گاه گاه اجباری)، سؤال 3 (رفتارهای اجباری غیر مرتبط با فناوری) و سؤال 5 (موقعیت های تحریک کننده) نوشتیم، خط میانی برای ما هستند. خطوط میانی رفتارها و موقعیت هایی هستند که میل ما را برای عمل کردن تغذیه می کنند. ما به دنبال این هستیم که تا حد امکان از رفتارهای خط وسط پرهیز کنیم و هنگامی که مجبور به انجام یک رفتار خط میانی ضروری هستیم، یا در موقعیت خط میانی قرار می گیریم، از دستیابی به حمایت سود می بریم. رفتارهای خط میانی تمایل دارند ما را به سمت خطوط پایین بکشند، بنابراین ما با آنها به عنوان جایگزین های امن یا قابل قبولی برای خطوط پایانی خود رفتار نمی کنیم. 

خطوط برتر:
پاسخ هایی که در سوال 7 نوشتیم برای ما بهترین خط هستند. خطوط برتر فعالیت‌هایی هستند که برای ما مثبت هستند، عزت نفس ما را افزایش می‌دهند و به ما کمک می‌کنند هوشیاری خود را حفظ کنیم و در عین حال نیازهایمان را به روش‌های سالم و کاربردی برآورده کنیم. همچنین ممکن است به آنچه در سؤال 6 نوشتیم اشاره کنیم تا شامل اقدامات سالم یا آرزومند در مورد استفاده از اینترنت و فناوری ما باشد، مانند استفاده فقط در مواقع ضروری، داشتن برنامه قبل از استفاده، یا حداقل استفاده از آن تا حد امکان.

---

ما خطوط بالا، وسط و پایین خود را انتخاب نمی کنیم. آن‌ها مانند نقشه منظره‌ای هستند که در انتظار کشف است، و با کاوش در آن، ماهیت اعتیاد و نیازهای بهبودی خود را عمیق‌تر درک می‌کنیم. خطوط پایین، باتلاق‌ها و دره‌هایی هستند که در آن‌ها به‌طور دردناکی در دام وسواس و خود تخریبی گرفتار می‌شویم، خطوط میانی، شیب‌های لغزنده‌ای هستند که می‌توانند ما را به سمت پایین غلت بزنند، و خطوط بالا، دشت‌های گسترده و غلتشی پر از فراوانی و امنیت هستند. همانطور که مه را پاک می کنیم و شروع به دیدن این منظره درونی با وضوح بیشتری می کنیم، بهتر می توانیم اقدامات عاقلانه ای انجام دهیم که ما را بیشتر و بیشتر به سمت یک زندگی سالم، آرام و دوست داشتنی هدایت می کند. 

همانطور که ما از این چشم انداز عبور می کنیم، ممکن است برای ما مفید باشد که نه تنها از رفتارهای اصلی اجباری خود، بلکه از فعالیت های گاهگاهی اجباری و سایر خطوط میانی خود تا حد امکان آگاه باشیم. وقتی با این رفتارهای مخاطره آمیز معاشقه می کردیم، اغلب متوجه می شدیم که با متانت خود تاس می اندازیم. ما مثل صاحب ماشینی بودیم که ترمزش معمولا کار - تا زمانی که ما آن را برای چرخش بیرون می آوریم، به خرابی ادامه می دادیم. اگر می‌خواستیم در درازمدت هوشیار بمانیم، باید با هوشیاری خود قمار را ترک می‌کردیم.

ما دریافته‌ایم که نه تنها تمرین پرهیز، بلکه یک دید مثبت برای عادت‌های فناوری و زندگی‌مان ضروری است. به عنوان مثال، برخی از ما ممکن است به دنبال استفاده از اینترنت و فناوری فقط به عنوان "ضروری" باشیم، مانند کار، تحصیل، امور مالی، سلامتی، بهبودی، بیان خلاقانه یا ارتباط هوشیارانه با عزیزان. یا ممکن است متوجه شویم که کلمات دیگر به عنوان راهنمای بهتری برای استفاده آرمانی ما عمل می کنند، مانند «آگاهانه»، «عمدی»، «حداقل»، «هدفمند»، «سالم»، «معنوی» یا «همسو با ارزش ها». با تعریف ساده چه چیزی است برای ما سالم است و فقط به آن پایبند هستیم، خلأها، توجیهات و رفتارهای جانبی را که تمایلات اجباری ما را قادر می‌سازد، برطرف می‌کنیم. و با ایجاد آگاهی بیشتر در مورد استفاده از اینترنت و فناوری، یک بافر قوی و گسترده ایجاد می‌کنیم که می‌تواند ما را از انحراف در پرخوری جلوگیری کند. 

ما به نیروی برتر خود اجازه می‌دهیم تا ایده‌آل‌های ما را شکل دهد، و می‌دانیم که هر یک از ما دیدگاه متفاوتی برای استفاده عاقلانه و سالم از فناوری خواهیم داشت. به طور کلی، ما به دنبال استفاده از اینترنت و فناوری در خدمت هدف یا هدفی بالاتر هستیم و استفاده‌ای را که بی‌هدف یا بیش از حد است، یا در زمان‌های نامناسب (مانند هنگام مکالمه یا اواخر شب) رخ می‌دهد، کنار بگذاریم. ما همچنین از چرای آنلاین یا حرکت ناخودآگاه از یک کار "ضروری" به کار دیگر بدون هیچ برنامه ای اجتناب می کنیم. برخی از ما تمرین «به‌طور پیش‌فرض آفلاین» بودن را مفید می‌دانیم و فقط زمانی آنلاین می‌شویم که دلیل خوبی داشته باشیم و در شرایط روحی مناسبی باشیم.¹ اگر ما نیاز به استفاده از یک شکل ضروری از فناوری داشته باشیم، به خصوص اگر خطری را برای ما به سمت استفاده اجباری بکشاند، از نزدیک شدن به موقعیت با احتیاط سود می بریم و هدفمان صرف کمترین زمان ممکن برای فعالیت است. ممکن است برای ما مفید باشد که از قبل یک برنامه بنویسیم، با یک عضو دیگر مشورت کنیم، فعالیت را رزرو کنیم، یا حتی کار را در حین تماس فراگیر انجام دهیم. اما اگر از نظر عاطفی احساس لرزش می کنیم یا تمایل به استفاده از آن را تجربه می کنیم، ممکن است با رفتن به یک جلسه یا دور شدن کامل از دستگاه های خود، به ما کمک کند.

این شیوه‌های آرزومند اصول راهنما هستند که می‌توانند از ما در سفر بهبودی ما حمایت کنند، نه قوانین سخت‌گیرانه. در حالی که ما متعهد به پرهیز غیرقابل مذاکره از اصول خود هستیم و ممکن است تصمیم بگیریم روزها را بر اساس این پرهیز بشماریم، ما به دنبال آن هستیم. آزادی مترقی از استفاده اجباری از اینترنت و فناوری. با درگیر شدن در یک فرآیند مداوم کشف و آگاهی در مورد اینکه استفاده از فناوری واقعاً برای ما مثبت است، اغلب خود را در مسیری ملایم‌تر به سوی هوشیاری می‌یابیم. اگر لنگ بزنیم، بهتر می‌توانیم خود را از لبه صخره خشن اعتیادمان دور کنیم و دوباره جای خود را به دست آوریم. ماهیت بخشنده این رویکرد ممکن است به ما کمک کند تا خودآگاهی بیشتر و شهود سالم تری داشته باشیم که می تواند ما را به سمت آزادی سوق دهد. 

صرف نظر از اینکه چگونه متانت را درک می کنیم و آن را تمرین می کنیم، متوجه می شویم که آنچه بیش از همه مهم است، مشارکت صادقانه با سایر اعضا و قدرت برترمان است، و به جلسات و تماس های تلفنی تکیه می کنیم تا به ما در کشف و حفظ تعهدات متانت خود کمک کنند. در اعتیادمان، از صفحه نمایش برای پرت کردن حواس خود، فرار از واقعیت و بی حس کردن احساساتمان استفاده می‌کردیم—دستگاه‌های ما جایگزینی برای اتصال واقعی شدند. در بهبودی، یاد می گیریم که آسیب پذیری احساسات خود را بپذیریم و صمیمیت واقعی با خود و دیگران ایجاد کنیم. ما تمرین می کنیم که از فناوری به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهدافمان، زندگی در همسویی با نیروی برترمان و توسعه زندگی شکوفا استفاده کنیم. 

در طول این سفر، ما تلاش می کنیم تا کمال گرایی و خودخواهی را کنار بگذاریم. ما مدعی پیشرفت هستیم نه کمال. ما هر روز تمام تلاش خود را به کار می‌گیریم، و تلاش‌ها برای کاهش هوشیاری خود را کنار می‌گذاریم: این یک واقعیت ساده است که ما نمی‌توانیم تنها بر اساس نیروی اراده از اعتیاد نجات پیدا کنیم. ما می‌دانیم که محدودیت‌های وسواسی و کمال‌گرایی می‌تواند یکی از اشکالی باشد که نیاز اجباری ما به کنترل از طریق آن آشکار می‌شود. اگر خود را در حال مبارزه و فشار می یابیم، آن را دعوتی می دانیم که عمیقاً تسلیم کمک و راهنمایی محبت آمیز هموطنانمان، قدرت برترمان و قدم های دوازده گانه ITAA باشیم. ما می‌توانیم با صرف وقت از دستگاه‌هایمان، مدیتیشن، دعا، رزرو رزرو با سایر اعضا و درگیر شدن در فعالیت‌های سالم و غیر اجباری برای برآوردن نیازهایمان، بهبودی خود را بیشتر تقویت کنیم. ما سزاوار این هستیم که نیازهایمان برآورده شود!

اگر متوجه شدیم که به سمت استفاده اجباری از صفحه نمایش منحرف شده‌ایم، یا با یک موقعیت یا احساس تحریک‌کننده مواجه می‌شویم، از روی آوردن به نیروی برترمان، اشتراک‌گذاری در مورد آن در یک جلسه یا برقراری تماس تلفنی سود می‌بریم. اگر به رفتارهای اجباری خود لغزش یا بازگشت، در مورد چگونگی شروع، چه اتفاقی و آنچه ممکن است نیاز باشد در برنامه بهبودی ما در حرکت رو به جلو تغییر کند، می نویسیم. سپس با حامی مالی خود یا یکی دیگر از اعضای هوشیار تماس می گیریم و بازخورد آنها را می خواهیم.

وقتی بتوانیم رفتارهای اجباری خود را به طور کامل رها کنیم، به سمت استراتژی های جدیدی برای برآوردن نیازهایمان برای سرگرمی، آرامش، تازگی، یادگیری، معنا و ارتباط در دنیای آفلاین هدایت می شویم. برخی از ما در ابتدا با رها کردن رفتارهای اجباری اینترنتی و فناوری خود، غم و اندوه زیادی را احساس کردیم. اما هیچ یک از لذت هایی که آنها به ما دادند، حتی به حس عمیق آرامش و زنده بودن که متانت طولانی مدت به ما داده است، نمی رسد. با کمک دوستانمان، به زودی متوجه می شویم که می توانیم زندگی کامل، جالب و لذت بخشی داشته باشیم که نیازی به استفاده اجباری از فناوری ندارد. به جای کوچکتر شدن، زندگی ما بی اندازه غنی تر شده است.

فقط ما می توانیم قضاوت کنیم که چه چیزی برای وضعیت ما مناسب است. چارچوب هایی که ما برای هوشیاری استفاده می کنیم صرفاً ابزارهایی هستند. هر رویکردی که به ما کمک کند از اجبار رهایی پیدا کنیم، مورد استقبال و تشویق قرار می گیرد. با گذشت زمان، صداقت و پذیرش خود، زندگی ما به روی یک نیروی برتر دوست داشتنی باز می شود که می تواند ما را به سمت تمرین متانتی هدایت کند که نیازهای ما را برآورده می کند و به قلب ما آرامش می بخشد.

---

مراحل بعدی

ممکن است خودم را مقدم بر استفاده از اینترنت و فناوری قرار دهم. آیا می توانم فقط برای امروز از استفاده اجباری از فناوری پرهیز کنم، و ممکن است من مایل به انجام مراحل دوازده گانه ITAA باشم که می تواند من را به بهبودی طولانی مدت برساند. باشد که از اجبار، ترس و هر مقاومتی که مانع رشد مداوم من می شود رهایی پیدا کنم. 

پس از دریافت بازخورد در مورد نوشته خود از چندین عضو باتجربه و داشتن یک برنامه هوشیاری محکم، انجام اقدامات زیر را مهم دانستیم: 

• در جلسات منظم برنامه ریزی کنید. بسیاری از ما برای مدتی از شرکت در جلسات روزانه سود برده ایم. ما همچنین حداقل یک یا دو «گروه خانگی» ایجاد می‌کنیم - جلساتی که هر هفته در آن شرکت می‌کنیم و وقتی احساس آمادگی می‌کنیم، از طریق خدمات از آن‌ها حمایت می‌کنیم.

• با سایر اعضا تماس بگیرید. تماس گرفتن با دیگران در برنامه ممکن است در ابتدا احساس ناخوشایندی، ترسناک یا غیرطبیعی داشته باشد و ما می توانیم با هدف تماس هر روز با یک یا دو عضو دیگر به خود کمک کنیم تا از این ناراحتی اولیه عبور کنیم. به زودی این تمرین تبدیل به یک عادت می شود و ما در تماس با دیگران آرامش و دوستی پیدا می کنیم.

• ادبیات بخوانید. علاوه بر منابع موجود در وب‌سایت ما، حجم وسیعی از ادبیات دوازده مرحله‌ای از سایر بورسیه‌ها وجود دارد که می‌تواند منبع بسیار ارزشمندی باشد زیرا ما به دنبال بهبود هستیم.

• از کسی بخواهید که ما را اسپانسر کند. ما به دنبال عضوی با تجربه و هوشیار هستیم که دوازده قدم را کار کرده باشد. یک اسپانسر می‌تواند از طریق تماس‌های منظم، نحوه هوشیاری خود را به اشتراک بگذارد و از ما در سفرمان حمایت کند. ما به دنبال کسی هستیم که آنچه را که ما می خواهیم داشته باشد.

• مراحل را کار کنید. دوازده قدم هسته حیاتی برنامه بهبودی ما است و به ما کمک می‌کند تا با کشف و التیام زخم‌ها، ترس‌ها و الگوهای زیربنای اعتیادمان، هوشیاری طولانی‌مدت خود را ایجاد کنیم. ما مراحل را با راهنمایی یک حامی انجام می دهیم. 

• برای برداشت آماده شوید. برداشت‌ها می‌تواند چندین ماه طول بکشد، و ما با یادگیری انتظارات و برنامه‌ریزی در فرصت‌ها برای دریافت پشتیبانی، آماده می‌شویم. آماده سازی مناسب به ما کمک می کند تا با موفقیت از این دوره چالش برانگیز، اما محدود عبور کنیم.

پرهیز به شکل گیری پایه و اساس بهبود اعتیاد به اینترنت ما کمک می کند، اما این تنها آغاز است. برای اینکه درازمدت از اجبارهای خود رهایی پیدا کنیم، باید قدم های دوازده گانه را انجام دهیم و آشکارا با همتایان خود در حال بهبودی شریک شویم. با انجام این کار، ما ظرفیت خود را برای آسیب پذیری، فروتنی و پذیرش عمیق تر می کنیم، همه اینها می توانند ما را به یک ارتباط صمیمانه تر با خود، دیگران و نیروی برترمان هدایت کنند. همانطور که ترس های ما از بین می رود، به تدریج کمتر خود محور می شویم و متوجه می شویم که افکارمان به این سمت می رود که چگونه می توانیم به دیگران کمک کنیم. از سوی دیگر، اگر نتوانیم زندگی معنوی خود را گسترش دهیم و فقط بر پرهیز از رفتارهای اعتیادآور خود تمرکز کنیم، دیر یا زود متوجه می شویم که ناخواسته به الگوهای خود ویرانگر تفکر و عمل خود هدایت می شویم. 

واقعیت ساده این است که بهبودی ممکن است - واقعاً! آزادی طولانی مدت و مستمر از رفتارهای دردناک اینترنت و فناوری که ما را به ITAA رساند ممکن است زمانی که ذهنی باز داشته باشیم و کمک دیگران را بپذیریم. همانطور که ما هر روز از رفتارهای اجباری خودداری می کنیم، از کناره گیری ها عبور می کنیم، عادات فناوری سالم را توسعه می دهیم و مراحل را انجام می دهیم، مغز ما دستخوش تغییرات عمیقی می شود و دیگر گرفتار تمایل دائمی به استفاده نیستیم. همانطور که کتاب بزرگ الکلی های گمنام می گوید، جایگزینی تکنولوژی برای الکل:

و ما از مبارزه با هر چیزی یا هر کسی - حتی [فناوری] دست کشیده ایم. زیرا تا این زمان سلامت عقل بازگشته است. ما به ندرت به [استفاده اجباری] علاقه مند خواهیم شد. اگر وسوسه شد، مثل شعله داغ از آن عقب می نشینیم. ما عاقلانه و عادی واکنش نشان می دهیم و متوجه می شویم که این اتفاق به طور خودکار رخ داده است. خواهیم دید که نگرش جدید ما نسبت به [تکنولوژی] بدون هیچ فکر و تلاشی از جانب ما به ما داده شده است. تازه می آید! این معجزه آن است. ما نه با آن مبارزه می کنیم و نه از وسوسه اجتناب می کنیم. ما احساس می کنیم که در موقعیت بی طرفی قرار گرفته ایم - امن و محافظت شده است. ما حتی قسم نخورده ایم. در عوض، مشکل برطرف شده است. برای ما وجود ندارد. ما نه مغرور هستیم و نه می ترسیم. این تجربه ماست. تا زمانی که در شرایط روحی مناسب قرار داشته باشیم، این گونه واکنش نشان می دهیم.

برای شما در این سفر آزادی معنوی آرزوی موفقیت داریم. شرایط یا مبارزات شما هر چه باشد، بدانید که در میان ما کسانی هستند که آنها را نیز داشته اند، و ما از ساحل آرام متانت برای شما دلگرمی و عشق می فرستیم. امیدواریم شمارا در آینده ای نزدیک ببینیم!

---

ضمیمه الف: فهرستی از رفتارهای رایج اجباری یا غیر ضروری اینترنت و فناوری

لطفاً توجه داشته باشید که این فهرست نه جامع است و نه تجویزی - ضروری است که با کمک اعضای باتجربه و هوشیار، رفتارهای اجباری یا غیرضروری اینترنتی و فناوری شخصی خود را شناسایی کنیم. 

برخی از رفتارهای اجباری احتمالی دیگر:

• پرخوری
• خواندن اجباری (کتاب، روزنامه و ...)
• بیش از حد هزینه کردن یا بدهی گرفتن
• سوء مصرف الکل و مواد مخدر
• همبستگی
• جست و جوی جنسی یا عاشقانه اجباری
• اجتناب از رابطه جنسی اجباری یا عاشقانه (بی اشتهایی)
• کار بیش از حد
• اهمال کاری و اجتناب از کار
• ورزش بیش از حد یا ارتورکسی
• خود آزاری
• و غیره.

---

ضمیمه B: فهرست نیازها و ارزش ها – چیزهایی که در زندگی خود می خواهیم

این لیست فقط یک پیشنهاد است. ممکن است زبان دیگری را برای شرایط ما مناسب تر بیابیم.

---

ضمیمه C: نمونه هایی از احساسات یا موقعیت های رایج تحریک کننده

در زیر چندین نمونه از احساسات و موقعیت‌هایی وجود دارد که ممکن است باعث ایجاد انگیزه برای روی آوردن به استفاده اجباری از اینترنت و فناوری شود. ما دریافته‌ایم که نگاه کردن به انگیزه‌ها و دوره‌های استفاده اجباری به‌عنوان فرصت‌هایی برای شناسایی موقعیت‌هایی که شخصاً برای ما محرک‌تر هستند مفید است.

---

پیوست D: فهرست نمونه فعالیت های آفلاین برای رفع نیازهای ما

این فهرست چند مثال دارد که به ما در شروع کار کمک می کند. از ما دعوت شده است که در کشف و توسعه دیدگاه شخصی خود برای یک زندگی کامل و هوشیار خلاق باشیم. ما می توانیم با این لذت ببریم! همچنین می‌توانیم از سایر اعضا برای ارائه ایده‌هایی برای افزودن به لیست خود کمک بخواهیم.

---

¹ این رویکرد الهام گرفته از تجربه شرح داده شده در گزیده زیر از الکلی های گمنام است:  

«با فرض اینکه از نظر روحی مناسب هستیم، می‌توانیم انواع کارهایی را انجام دهیم که الکلی‌ها قرار نیست انجام دهند. ... قانون ما این است که اگر دلیل موجهی برای حضور در آنجا داریم، از مکانی که در آن مشروب می خوریم اجتناب نکنیم. این شامل کافه‌ها، کلوپ‌های شبانه، رقص‌ها، پذیرایی‌ها، عروسی‌ها، حتی [میهمانی‌های] معمولی است. ... توجه داشته باشید که ما یک صلاحیت مهم را ارائه کردیم. بنابراین، در هر مناسبت از خود بپرسید: «آیا دلیل اجتماعی، کاری یا شخصی خوبی برای رفتن به این مکان دارم؟ یا انتظار دارم کمی لذت جانشینی را از فضای چنین مکان‌هایی بدزدم؟» ... اگر به این سؤالات به طور رضایت بخش پاسخ دهید، نیازی به نگرانی ندارید. برو یا دور باش، هر کدام که به نظر بهتر است. اما مطمئن شوید که قبل از شروع روی زمین معنوی محکمی هستید و انگیزه شما برای رفتن کاملاً خوب است.»

---

این صفحه توسط کمیته محتوای وب ITAA نوشته شده است. اگر می‌خواهید بازخورد خود را به اشتراک بگذارید یا در تلاش‌های ما مشارکت کنید، خوشحال می‌شویم از شما بشنویم یا از شما بخواهیم به یکی از جلسات ما بپیوندید. جزئیات بیشتر را می توان در کمیته های خدماتی صفحه

آخرین به روز رسانی صفحه در 15 سپتامبر 2024