Κατανόηση της νηφαλιότητας, των ολισθημάτων και των υποτροπών στην ITAA – Ανώνυμοι Εθισμένοι στο Διαδίκτυο και την Τεχνολογία

Οι νεοφερμένοι στην ITAA συχνά ρωτούν “Τι σημαίνει να είσαι νηφάλιος από την ψυχαναγκαστική χρήση του διαδικτύου και της τεχνολογίας;” Αυτός ο οδηγός έχει ως στόχο να βοηθήσει στην αποσαφήνιση της έννοιας της νηφαλιότητας στην ITAA, καθώς και του τρόπου κατανόησης, πρόληψης και αντιμετώπισης ολισθημάτων και υποτροπών κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ανάρρωσής μας.

Τι είναι η νηφαλιότητα στην ITAA;

Η νηφαλιότητα στην ITAA είναι μια διαδικασία ανακάλυψης και φαίνεται διαφορετική για τον καθένα μας. Η κατανόηση των προσωπικών μας αναγκών νηφαλιότητας είναι κάτι που κάνουμε σε συνομιλία με άλλα μέλη που βρίσκονται σε ανάρρωση και η κατανόησή μας εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου.

Με απλά λόγια, η νηφαλιότητα είναι η αποχή από την ψυχαναγκαστική χρήση του διαδικτύου και της τεχνολογίας. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο κατανοούμε ή ορίζουμε την “ψυχαναγκαστική χρήση του διαδικτύου και της τεχνολογίας” μπορεί να διαφέρει από μέλος σε μέλος.

Ένα κοινό εργαλείο για να κατανοήσουμε τι σημαίνει η νηφαλιότητα για εμάς είναι να καταγράψουμε τα Κορυφαία, τα Μεσαία και τα Κατώτατα Σημεία. Αυτή η άσκηση μπορεί να είναι χρήσιμη για να δώσουμε γλώσσα στις δικές μας προσωπικές εθιστικές συμπεριφορές. Τα Κορυφαία Σημεία είναι οι θετικές δραστηριότητες και συμπεριφορές που θέλουμε για τον εαυτό μας στη ζωή και την ανάρρωσή μας, καθώς και τα εργαλεία του προγράμματός μας στα οποία μπορούμε να βασιστούμε σε δύσκολες στιγμές. Τα μεσαία σημεία είναι επικίνδυνα και πυροδοτούν καταστάσεις ή συμπεριφορές που μπορούν να προκαλέσουν παρορμήσεις για ψυχαναγκαστική χρήση ή να επηρεάσουν τα οικονομικά μας αποτελέσματα. Τα βασικά σημεία είναι οι καταστροφικές συμπεριφορές στο διαδίκτυο και την τεχνολογία που όταν ξεκινάμε, δεν ξέρουμε πότε θα σταματήσουμε και όταν σταματάμε, δεν μπορούμε να μείνουμε σταματημένοι. Πολλά μέλη ορίζουν τη νηφαλιότητα ως αποχή από αυτές τις συμπεριφορές και καταστάσεις. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα κορυφαία, τα μεσαία και τα κατώτατα σημεία μπορείτε να βρείτε στο ITAA. Εργαλεία Ανάκαμψης σελίδα.

Έχουμε επίσης διαπιστώσει ότι είναι χρήσιμο να ορίσουμε και να εφαρμόσουμε ένα θετικό, φιλόδοξο όραμα για την νηφαλιότητά μας. Για παράδειγμα, ορισμένα μέλη επιδιώκουν να ασχολούνται με το διαδίκτυο και την τεχνολογία μόνο όταν είναι απαραίτητο (όπως για εργασία, οικονομικά, υγεία, ανάρρωση, δημιουργική έκφραση ή νηφάλια σύνδεση με αγαπημένα πρόσωπα). Με άλλα λόγια, εξασκούμαστε στην παρατήρηση και την αποχώρηση από τη χρήση του διαδικτύου και της τεχνολογίας που μας βοηθά να ξεφύγουμε από τη ζωή μας ή να μουδιάζουμε τα συναισθήματά μας και αντ“ αυτού επιδιώκουμε προοδευτικά να αναπτύξουμε μια ελάχιστη και σκόπιμη σχέση με τις συσκευές μας. Μπορεί επίσης να βρούμε λέξεις διαφορετικές από το ”απαραίτητο“ που να ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες μας, όπως ”σκόπιμο“, ”πολύτιμο“, ”συνειδητό“ ή ”ελάχιστο». Αντιμετωπίζουμε αυτές τις αρχές ως ένα βασικό στοιχείο, ένα ιδανικό όραμα για το πώς μπορούμε να ασχοληθούμε με το διαδίκτυο και την τεχνολογία.

Η εφαρμογή αυτών των οδηγιών μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα ποια χρήση είναι σύμφωνη με τις αξίες μας και ποια χρήση κινδυνεύει να μας οδηγήσει σε καταναγκαστική χρήση. Όταν δεν είμαστε σίγουροι αν πρέπει ή όχι να ασχοληθούμε με μια διαδικτυακή και τεχνολογική συμπεριφορά, μπορούμε να αναρωτηθούμε αν αυτό που ελπίζουμε να κάνουμε είναι απαραίτητο για να ζήσουμε μια υγιή ζωή, αν είναι δυνατόν να επιτύχουμε τους στόχους μας χωρίς τεχνολογία ή αν τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να ασχοληθούμε με αυτήν τη δραστηριότητα. Μπορούμε επίσης να αναρωτηθούμε τι κερδίζουμε κάνοντας αυτό, τι θα συνέβαινε αν επιλέγαμε να μην το κάνουμε αυτό και, αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να προχωρήσουμε, ποιος θα μπορούσε να είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να ασχοληθούμε. Αυτά τα ερωτήματα μας βοηθούν να οικοδομήσουμε τη διαίσθησή μας και να διακρίνουμε καλύτερα μεταξύ της νηφάλιας, σκόπιμης χρήσης από τη μία πλευρά και της περιττής, επικίνδυνης χρήσης από την άλλη.

Οι προσωπικές μας προσεγγίσεις στη νηφαλιότητα μπορεί να φαίνονται εντελώς διαφορετικές από αυτές που περιγράφονται εδώ. Όλες οι προσεγγίσεις είναι ευπρόσδεκτες στο ITAA. Ανεξάρτητα από τα εργαλεία ή τα πλαίσια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την κατανόηση της νηφαλιότητας, έχουμε διαπιστώσει ότι το πιο σημαντικό στοιχείο για να ανακαλύψουμε πώς μοιάζει η νηφαλιότητα για εμάς είναι η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας, με ένα άλλο άτομο και με μια ανώτερη δύναμη της δικής μας κατανόησης. Αν η αλήθεια αναζητηθεί ειλικρινά, διαπιστώνουμε ότι αναπόφευκτα καταλήγουμε σε έναν ορισμό της νηφαλιότητας που μας εξυπηρετεί ως άτομα. Συνδεόμαστε τακτικά με άλλα μέλη μέσω συναντήσεων και τηλεφωνικών κλήσεων. Μπορούμε να επωφεληθούμε ιδιαίτερα από τη σύνδεση με μέλη με μακροχρόνια, σταθερή νηφαλιότητα που “έχουν αυτό που θέλουμε”. Μοιραζόμενοι ειλικρινά τις εμπειρίες μας και ακούγοντας τι έχει λειτουργήσει για άλλους, η διαίσθησή μας θα ενισχυθεί και με την πάροδο του χρόνου η σχέση μας με τη νηφαλιότητα θα γίνει πιο ξεκάθαρη.

Είναι εντάξει αν αυτό το ταξίδι πάρει χρόνο. Ο τρόπος που βλέπουμε τη νηφαλιότητα έχει αλλάξει σταδιακά για πολλούς από εμάς. Μια δραστηριότητα που ήταν ασφαλής πέρυσι μπορεί να μην είναι ασφαλής του χρόνου. Μπορεί να έχουμε μια στιγμή συνειδητοποίησης ότι μια συγκεκριμένη δραστηριότητα που είχαμε αντιληφθεί ως ‘νηφάλια’ ήταν ψυχαναγκαστική εξαρχής. Όλα αυτά είναι μέρος της διαδικασίας και αποτελούν σημάδι ανάρρωσης.

Οι ορισμοί μας για τη νηφαλιότητα είναι οι ίδιοι εργαλεία, μέσα για την επίτευξη ενός σκοπού. Όπως και να ορίζουμε τη νηφαλιότητα, η πραγματική ανάρρωση προέρχεται από την εφαρμογή των 12 βημάτων του ITAA και τη χρήση άλλων πόρων του προγράμματος.

Μετρώντας τις μέρες

Καθώς κατανοούμε την έννοια της νηφαλιότητας, μπορούμε να αναρωτηθούμε αν θέλουμε να μετρήσουμε τον αριθμό των ημερών που είμαστε νηφάλιοι.

Μερικοί από εμάς έχουμε διαπιστώσει ότι είναι χρήσιμο να αποφεύγουμε να μετράμε τις ημέρες νηφαλιότητας, τουλάχιστον στις πρώτες 90 ημέρες του προγράμματός μας, όταν ακόμα μαθαίνουμε τι σημαίνει νηφαλιότητα. Αντίθετα, απλώς επικεντρωνόμαστε στο να παραμένουμε νηφάλιοι μέρα τη φορά, καταγράφοντας στο ημερολόγιό μας στο τέλος κάθε ημέρας αν νιώσαμε νηφάλιοι ή όχι, ή πόσο νηφάλιοι ή ανίσχυροι νιώσαμε σε διάφορες δραστηριότητες στο διαδίκτυο και την τεχνολογία. Αυτή η πρακτική μας βοηθά να παραμένουμε ειλικρινείς και να βρισκόμαστε στην παρούσα στιγμή και να θέτουμε την ανάρρωση πάνω από την υπερηφάνεια που μπορεί μερικές φορές να έρχεται με το μέτρημα των ημερών ή την ντροπή που μπορεί να νιώθουμε επειδή χάσαμε μια μέρα μέτρησης.

Επιπλέον, ορισμένοι από εμάς μπορεί να μην πιστεύουν ότι η ανάρρωσή μας μπορεί να εκφραστεί με όρους ενός αυστηρού δυαδικού ορίου μεταξύ νηφαλιότητας και καταναγκασμού. Μπορεί να νιώθουμε ‘πιο νηφάλιοι’ ή ‘πιο καταναγκαστικοί’ οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα και έτσι μπορεί να μην μετράμε ημέρες για αυτόν τον λόγο. Εφαρμόζοντας αυτή την αυτογνωσία, επιδιώκουμε να εμβαθύνουμε την ειλικρίνειά μας και παραμένουμε σε εγρήγορση για να αποφύγουμε τη χρήση αυτών των γκρίζων ζωνών για να δικαιολογήσουμε τον καταναγκασμό.

Για άλλα μέλη, η μέτρηση των ημερών μπορεί να μας βοηθήσει να είμαστε υπόλογοι απέναντι στους συνανθρώπους μας και να μας δώσει ένα μέτρο προόδου. Η μέτρηση των ημερών μπορεί να μας παρακινήσει, να μας βοηθήσει να γιορτάσουμε ορόσημα και να μας δώσει σαφήνεια όταν δεν έχουμε τηρήσει τις δεσμεύσεις μας σχετικά με τη νηφαλιότητα.

Το σημαντικό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι καμία από τις δύο επιλογές δεν είναι καλύτερη από την άλλη. Τελικά, η νηφαλιότητα συμβαίνει μέρα με τη μέρα και δεν χρειάζεται να δένουμε τους εαυτούς μας σε κόμπους για να καταλάβουμε πόσες μέρες έχουμε ή δεν έχουμε. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μπορούμε να μοιραζόμαστε τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας με απόλυτη ειλικρίνεια και να εξασκούμαστε στο να ζούμε νηφάλια στην παρούσα στιγμή.

Ολισθήματα και Υποτροπές: Πώς να τα Αποτρέψετε

Καθώς αναρρώνουμε, ενδέχεται να βιώσουμε ένα ολίσθημα ή μια υποτροπή. Αυτοί οι όροι δεν έχουν ‘επίσημους’ ορισμούς. Ωστόσο, πολλά μέλη χρησιμοποιούν τον όρο ‘ολίσθημα’ για να αναφερθούν σε μια σύντομη ή ασυνείδητη επανάληψη ανθυγιεινής συμπεριφοράς και ‘υποτροπή’ για να αναφερθούν σε μια πλήρη και συνειδητή επιστροφή στα καταστροφικά μας πρότυπα μετά από μια περίοδο αποχής. Ενώ μπορεί να διαφέρουν σε μέγεθος, τα ολισθήματα και οι υποτροπές αντιπροσωπεύουν και τα δύο το ίδιο πράγμα: έχουμε επιστρέψει στις επιβλαβείς συμπεριφορές στις οποίες δεν μπορούμε να εμπλακούμε με ασφάλεια.

Έχουμε διαπιστώσει ότι είναι ζωτικής σημασίας για εμάς να λάβουμε όλα τα δυνατά μέτρα για την πρόληψη των ολισθημάτων και των υποτροπών. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η υποτροπή είναι μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός. Ξεκινά με μια σειρά από ανεπαίσθητες αλλαγές που μπορούν να συμβούν σε ώρες, εβδομάδες ή μήνες. Εάν παρατηρήσουμε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα σημάδια, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι οδεύουμε προς υποτροπή:

Έχουμε σταματήσει να παρακολουθούμε τακτικά τις συναντήσεις.
Έχουμε σταματήσει να κάνουμε τακτικές τηλεφωνικές κλήσεις προς άλλα μέλη.
Ακολουθούμε επίμονα συμπεριφορές μεσαίας γραμμής.
Έχουμε σταματήσει να συνεργαζόμαστε με τον χορηγό ή τον συν-χορηγό μας.
Έχουμε σταματήσει να επενδύουμε χρόνο στην εργασία μας στα βήματα.
Έχουμε σταματήσει τις συνηθισμένες μας ρουτίνες και τις πρακτικές αυτοφροντίδας.
Νιώθουμε σαν να έχουμε λύσει το πρόβλημα του διαδικτύου και της τεχνολογίας και δεν χρειαζόμαστε πλέον υποστήριξη από άλλους.
Κάτι έχει πάρει προτεραιότητα έναντι της ανάρρωσής μας, όπως μια νέα δουλειά, μια σχέση, μια μετακόμιση, μια ασθένεια ή άλλο γεγονός της ζωής μας.
Βιώνουμε αναμνήσεις, παρορμήσεις ή φαντασιώσεις σχετικά με τις τελικές μας συμπεριφορές.
Έχουμε σταματήσει να προσευχόμαστε ή/και να διαλογιζόμαστε.
Δεν αισθανόμαστε συνειδητή επαφή με την Ανώτερη Δύναμή μας.
Συχνά αντιμετωπίζουμε αγχωτικές καταστάσεις ή καταστάσεις που μας φέρνουν σε επαφή με δυσαρέσκεια ή φόβους.
Βιώνουμε μια περίοδο αυξημένης έκθεσης στη χρήση της απαραίτητης τεχνολογίας.

Όταν παρατηρούμε αυτά τα σημάδια, έχουμε διαπιστώσει ότι είναι απαραίτητο να αντιδράσουμε με σοβαρότητα και επείγουσα ανάγκη. Προλαμβάνοντας τα υποσυνείδητά μας μοτίβα προτού αυτά... εμφανίζομαι Επείγον, δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να διορθώσουμε την πορεία μας. Αν περιμένουμε μέχρι η ολισθηρή πλαγιά να μας φέρει στην πόρτα της υποτροπής και πρέπει να βασιστούμε μόνο στη δύναμη της θέλησής μας για να μας σώσει, θα είναι ήδη πολύ αργά.

Αυτά είναι προληπτικά μέτρα που μας έχουν βοηθήσει να αποφύγουμε την υποτροπή όταν παρατηρούμε ότι παρεκκλίνουμε από την πορεία ανάρρωσής μας:

Τηλεφωνούμε σε άλλα μέλη και μοιραζόμαστε με ειλικρίνεια τι συμβαίνει. Τους επικοινωνούμε ότι θέλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια.
Συμμετέχουμε στις συναντήσεις. Μοιραζόμαστε ανοιχτά ότι νιώθουμε αμήχανα, γνωρίζοντας ότι η ειλικρίνεια και η ευαλωτότητά μας βοηθούν τους άλλους. Αφήνουμε πίσω μας την υπερηφάνεια και την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, εμπιστευόμενοι ότι θα γίνουμε αποδεκτοί και θα μας στηρίξουν.
Κρατάμε ημερολόγιο για να επικοινωνούμε με τυχόν ανάγκες, δυσαρέσκειες, συναισθήματα ή στρες που μπορεί να καταπιέζουμε. Γράφουμε για τυχόν παρορμήσεις που έχουμε ή άχρηστες συμπεριφορές που ακολουθούμε.
Αναλαμβάνουμε συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στα άλλα μέλη σχετικά με τις αλλαγές που θα κάνουμε. Για παράδειγμα, μπορούμε να δεσμευτούμε να παρακολουθούμε τακτικά συναντήσεις, να κάνουμε τηλεφωνικές κλήσεις, να κάνουμε stepwork ή να επιστρέφουμε στην καθημερινή ρουτίνα και στη φροντίδα του εαυτού μας. Δεν καταβάλλουμε τον εαυτό μας, αλλά αναλαμβάνουμε δράση, βασιζόμενοι σε άλλους για υποστήριξη.
Παραιτούμαστε από οποιεσδήποτε σκέψεις, πράξεις, τεχνάσματα, σχέσεις ή συμπεριφορές που μας οδηγούν μακριά από την ανάρρωσή μας.
Αφιερώνουμε χρόνο μακριά από όλες τις οθόνες όταν νιώθουμε τρεμούλιασμα, επιτρέποντας στον εαυτό μας μερικές ώρες, μια μέρα, ένα Σαββατοκύριακο ή και περισσότερο χρόνο μακριά από την τεχνολογία για να μας βοηθήσει να αποκαταστήσουμε τη σταθερότητά μας και να βελτιώσουμε τη συνειδητή επαφή μας με την Ανώτερη Δύναμή μας.
Αναλαμβάνουμε την ανάρρωση μέρα με τη μέρα. Αναρωτιόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε μόνο και μόνο για αυτήν την ημέρα για να παραμείνουμε νηφάλιοι.
Επιδιώκουμε να ενισχύσουμε τη σύνδεσή μας με την Ανώτερη Δύναμή μας, για παράδειγμα, μέσω της εκ νέου δέσμευσής μας σε τακτική προσευχή ή/και διαλογισμό.

Συγκεντρώνοντας τις προσπάθειες και τις ενέργειές μας στην ευαισθητοποίηση και την πρόληψη, αντί για την αντίσταση και τη δύναμη της θέλησης, διαπιστώσαμε ότι είναι δυνατό να επιτύχουμε και να διατηρήσουμε μακροπρόθεσμα, βιώσιμη νηφαλιότητα.

Ολισθήματα και Υποτροπές: Πώς να Ανακάμψετε από αυτά

Παρά τις καλύτερες προσπάθειές μας, ενδέχεται να βιώσουμε ένα ολίσθημα ή μια υποτροπή καθώς οδεύουμε προς τη μακροχρόνια απεξάρτηση από την ηρεμιστική συμπεριφορά. Τι μπορούμε να κάνουμε όταν συμβεί αυτό;

Ως πρώτο βήμα, αναγνωρίζουμε και αποδεχόμαστε πλήρως τι έχει συμβεί. Αντί να υποβαθμίζουμε τις πράξεις μας ή να τις υπερβάλλουμε σε δραματικές διαστάσεις, αποδεχόμαστε ότι ακριβώς αυτό που έχει συμβεί έχει στην πραγματικότητα συμβεί - ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Συγκεκριμένα, η καταγραφή των όσων συνέβησαν μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το θέμα.

Μία από τις πιο χρήσιμες ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε μετά από ένα λάθος ή μια υποτροπή είναι να μοιραζόμαστε ειλικρινά με άλλους εθισμένους στο διαδίκτυο και την τεχνολογία σε τηλεφωνικές κλήσεις και σε συναντήσεις. Έχουμε διαπιστώσει ότι αυτό είναι απαραίτητο - δεν έχουμε καταφέρει να κρατήσουμε τα λάθους και τις υποτροπές μας για τον εαυτό μας και να βρούμε διαρκή νηφαλιότητα. Στην ανάρρωση, αφήνουμε πίσω τις μάσκες μας και τον τρόπο που θέλουμε να μας αντιλαμβάνονται οι άλλοι. Μοιραζόμενοι ειλικρινά με τους άλλους, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές μας, αφήνουμε πίσω την ανάγκη μας να κρυβόμαστε από τους άλλους και τον εαυτό μας. Ζητώντας και λαμβάνοντας βοήθεια, μπορούμε να λάβουμε τη δύναμη και την υποστήριξη που χρειαζόμαστε για να αναρρώσουμε από τον εθισμό μας. Η ειλικρίνεια μας απελευθερώνει και κάθε στιγμή είναι μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα.

Μετά από ένα ολίσθημα ή μια υποτροπή, μπορεί να νιώσουμε ντροπή. Αυτή τη στιγμή, μπορούμε να θυμηθούμε ότι οι αποτυχίες μας δεν είναι ηθικές αποτυχίες. Όπως λέει και η φράση των 12 βημάτων, “Είμαστε άρρωστοι άνθρωποι που προσπαθούν να γίνουν καλά, όχι κακοί άνθρωποι που προσπαθούν να γίνουν καλά”. Βρισκόμαστε σε ανάρρωση επειδή παλεύουμε με τον εθισμό: μια πονηρή, περίπλοκη και ισχυρή ασθένεια. Δεν επιλέξαμε να είμαστε εθισμένοι και δεν χρειάζεται να κατηγορούμε τους εαυτούς μας που έχουμε αυτή την πάθηση. Μπορεί να έχουμε κίνητρο να ντροπιάσουμε τον εαυτό μας για να αποτρέψουμε τον εαυτό μας από το να επαναλάβουμε τη συμπεριφορά μας, αλλά έχουμε διαπιστώσει ότι η αυτοντροπή τείνει να ενισχύει τον τοξικό κύκλο στον οποίο ευδοκιμεί η ασθένειά μας, οδηγώντας μας στην απομόνωση, τον χωρισμό, τον πόνο και τον αυτοέλεγχο. Αποδεχόμενοι τον εαυτό μας και αφήνοντας πίσω την ντροπή, μπορούμε να βγούμε από αυτόν τον τοξικό κύκλο και να ενισχύσουμε τις προσπάθειές μας για ανάρρωση. Και όταν μοιραζόμαστε ειλικρινά με τους συναδέλφους μας, διαπιστώνουμε ότι μας δέχονται με αγάπη και κατανόηση.

Επωφελούμαστε επίσης από την παρατήρηση και την αποδοχή οποιωνδήποτε άλλων συναισθημάτων που υπάρχουν μέσα μας. Για παράδειγμα, μπορεί να νιώθουμε κούραση, εκνευρισμό, θλίψη, απογοήτευση, μούδιασμα, θυμό ή κατάθλιψη. Αυτά τα συναισθήματα μπορεί να χρειαστούν χρόνο για να περάσουν, μερικές φορές εβδομάδες, και μπορούμε να εξασκήσουμε την υπομονή, την αυτοσυμπόνια και την αποδοχή. Και εδώ, η γραφή είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να αποκτήσουμε σαφήνεια σχετικά με αυτό που βιώνουμε σε σωματικό, συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο.

Η υποτροπή μας μπορεί να μας οδήγησε στο να παραμελήσουμε τον ύπνο μας, την υγιεινή μας, τη διατροφή μας ή άλλες πτυχές της σωματικής μας υγείας. Υιοθετούμε μια στοργική και ευγενική στάση απέναντι στον εαυτό μας και λαμβάνουμε τα κατάλληλα μέτρα για να καλύψουμε τις σωματικές μας ανάγκες.

Μετά από ένα ολίσθημα ή υποτροπή, μπορούμε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο αποσύνδεσης από τις συσκευές μας για μία ή δύο ημέρες, ή και περισσότερο, για να μας βοηθήσουν να επανασυνδεθούμε με το σώμα μας, τα συναισθήματά μας και την Ανώτερη Δύναμή μας.

Πέρα από την απλή αποδοχή όσων έχουν συμβεί, έχουμε επίσης επιδιώξει να ασκήσουμε ευγνωμοσύνη για την υποτροπή μας και για όσα μπορεί να μας διδάξει. Αντί να βλέπουμε τις αποτυχίες μας ως αποτυχίες, αποτελούν πάντα μια ευκαιρία να μάθουμε κάτι νέο για τον εαυτό μας και τις ανάγκες ανάρρωσής μας. Ακολουθούν μερικές ερωτήσεις που έχουμε θέσει για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να αναπτυχθεί:

Τι μπορώ να μάθω από αυτή την εμπειρία;
Πότε και πού ξεκίνησε αυτό το ψυχαναγκαστικό επεισόδιο και ποιοι παράγοντες, συμπεριφορές ή καταστάσεις συνέβαλαν σε αυτό;
Τι μου έλειπε από το πρόγραμμα ανάρρωσής μου;
Πού δεν φρόντιζα τον εαυτό μου;
Ποιες ανθυγιεινές συνήθειες έχω υιοθετήσει;
Ποιες νέες πηγές άγχους εισήλθαν στη ζωή μου;
Τι θα μπορούσα να προσπαθήσω να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά που θα βρεθώ σε παρόμοια κατάσταση;
Υπάρχουν σχέδια δράσης, εργαλεία ανάρρωσης ή άλλα προληπτικά μέτρα που μπορώ να λάβω σε εφαρμογή για την ανάρρωσή μου;
Υπάρχουν συνήθειες, συμπεριφορές, τεχνικές, σχέσεις ή δεσμεύσεις που πρέπει να αφήσω πίσω μου για να ιεραρχήσω καλύτερα την ανάρρωσή μου;
Σε ποιους τομείς της ζωής μου μπορώ να ενισχύσω τη συνειδητή μου επαφή με την Ανώτερη Δύναμη μου;
Πώς μπορώ να εφαρμόσω καλύτερα τις πνευματικές αρχές (όπως η ειλικρίνεια, το ανοιχτό μυαλό και η προθυμία) σε όλες τις πτυχές της ζωής μου;

Μετά από μια υποτροπή, διαπιστώσαμε ότι ήταν παραγωγικό να εξετάσουμε προσεκτικά το πρώτο βήμα: “Παραδεχτήκαμε ότι ήμασταν ανίσχυροι απέναντι στον εθισμό μας και ότι η ζωή μας είχε γίνει ανεξέλεγκτη.” Το πρώτο βήμα μας προσφέρει μια πλούσια ευκαιρία να εξετάσουμε τον εαυτό μας και την κατάστασή μας. Οι ακόλουθες τέσσερις ερωτήσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να αναλογιστούμε τη σχέση μας με το πρώτο βήμα:

Με ποιους τρόπους, αν υπάρχουν, πιστεύω ότι έχω εξουσία πάνω στον εθισμό μου και με ποιους τρόπους πιστεύω ότι μπορώ να ελέγξω τη χρήση του ή/και να διαχειριστώ τις συνέπειές του; (Θέτοντας αυτό το ερώτημα, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι απόλυτα ειλικρινής, παρατηρώντας τι συμβαίνει και αποδεχόμενοι τυχόν αμφιβολίες που μπορεί να έχουμε σχετικά με το βήμα. Δεν προσπαθούμε να διαψεύσουμε αυτές τις σκέψεις.)
Με ποιους τρόπους είμαι ανίσχυρος απέναντι στον εθισμό μου και με ποιους τρόπους κάνει τη ζωή μου μη διαχειρίσιμη;
Είμαι έτοιμος/η να απαλλαγώ από τον εθισμό στο διαδίκτυο και τη χρήση της τεχνολογίας;
Είμαι διατεθειμένος/η να κάνω τα πάντα για να ανακάμψω;

Εκτός από αυτές τις ερωτήσεις, μπορούμε επίσης να εξετάσουμε άλλες ερωτήσεις του Βήματος Ένα στο πόροι σταδιακής εργασίας στον ιστότοπο της ITAA. Όταν έχουμε υποτροπιάσει ή έχουμε κάνει λάθος, έχουμε ωφεληθεί αναζητώντας και γράφοντας για νέες ερωτήσεις του Πρώτου Βήματος με τις οποίες δεν έχουμε δουλέψει πριν.

Αφού γράψουμε τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις του Πρώτου Βήματος, διαβάζουμε το γραπτό μας δυνατά σε ένα άλλο μέλος.

Η ανάγνωση βιβλιογραφίας από άλλα προγράμματα σχετικά με τα τρία πρώτα βήματα μπορεί επίσης να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε πληρέστερα την κατάστασή μας και τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε για να προχωρήσουμε. Ένα εξαιρετικό σημείο για να ξεκινήσουμε είναι το Κεφάλαιο 3 από το Μεγάλο Βιβλίο των Ανώνυμων Αλκοολικών, Περισσότερα για τον αλκοολισμό.

Καθώς βγαίνουμε από μια υποτροπή, προετοιμαζόμαστε για την στέρηση. Αποδεχόμαστε ότι μπορεί να υπάρχουν συμπτώματα στέρησης και παίρνουμε μια συνειδητή απόφαση να δώσουμε προτεραιότητα στην ανάρρωσή μας πάνω από άλλες ευθύνες για τις επόμενες 2-4 εβδομάδες. Για περαιτέρω ανάγνωση σχετικά με την στέρηση, προτείνουμε να διαβάσετε το βιβλίο της αδελφότητάς μας. Οδηγός για Αναλήψεις.

Να μηδενίσω τον αριθμό των ημερών μου;

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δεν μετράμε όλοι τον ‘χρόνο νηφαλιότητας’. Για όσους από εμάς μετράμε τις ημέρες νηφαλιότητας, ένα λάθος ή μια υποτροπή μπορεί να μας ωθήσει να αναρωτηθούμε αν πρέπει να επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας. Μπορεί να βρεθούμε να αναρωτιόμαστε “Ήταν λάθος; Ήταν υποτροπή; Ήταν οτιδήποτε;”

Αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να προκαλέσουν άγχος και πίεση και μπορεί να μας εμποδίσουν να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τον εαυτό μας και τους άλλους. Για να το αντιμετωπίσουμε αυτό, πολλοί από εμάς έχουμε βρει χρήσιμο να περιμένουμε μία εβδομάδα πριν αποφασίσουμε ποια ταμπέλα θα δώσουμε στην εμπειρία μας, αν υπάρχει, και αν θέλουμε να επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας. Εν τω μεταξύ, μοιραζόμαστε με ειλικρίνεια με τους άλλους τι έχει συμβεί. Με τον καιρό και τη συμβολή των άλλων, διαπιστώνουμε ότι είμαστε σε θέση να καταλήξουμε σε μια τεκμηριωμένη και ειλικρινή απόφαση. Ακολουθούν ορισμένες αποφάσεις στις οποίες μπορεί να καταλήξουμε, αν και αυτή η λίστα δεν είναι εξαντλητική:

Αν, μετά από επανεξέταση, διαπιστώσουμε ότι έχουμε συνειδητά αγνοήσει τις δεσμεύσεις μας για νηφαλιότητα και έχουμε επιστρέψει σε επιβλαβείς συμπεριφορές στις οποίες δεν μπορούμε να εμπλακούμε με ασφάλεια, ίσως μας φανεί χρήσιμο να επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας. Όπως ο αλκοολικός που επαναφέρει τον αριθμό των ημερών του μετά την πρώτη γουλιά, όχι μόλις μεθύσει, έτσι και εμείς έχουμε διαπιστώσει ότι η σοβαρή λήψη των δεσμεύσεών μας για νηφαλιότητα μας ωφελεί μακροπρόθεσμα.

Ομοίως, μπορεί να κάναμε κάτι που τεχνικά δεν ήταν αντίθετο “με το γράμμα του νόμου”, αλλά που γνωρίζαμε εκείνη τη στιγμή ότι ήταν ουσιαστικά το ίδιο με μια υποκείμενη προβληματική συμπεριφορά που είχαμε δεσμευτεί να αποφύγουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας και να προσαρμόσουμε τη διατύπωση του ορισμού της νηφαλιότητας ώστε να συμπεριλάβει αυτές τις καταστάσεις.

Από την άλλη πλευρά, μερικές φορές μπορεί τεχνικά να έχουμε πάει ενάντια στο “γράμμα του νόμου”, αλλά η ενέργειά μας ήταν νηφάλια και βάσιμη, και όχι στο πνεύμα της υποκείμενης προβληματικής συμπεριφοράς από την οποία απέχουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να επιλέξουμε να μην επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας και να προσαρμόσουμε τη διατύπωση των αποτελεσμάτων μας για να διευκρινίσουμε σε τι μπορούμε να ασχοληθούμε νηφάλια και σε τι όχι. Μπορεί επίσης να δεσμευτούμε να κάνουμε κρατήσεις ή να μιλήσουμε με άλλο μέλος εάν βρεθούμε σε παρόμοιες μελλοντικές καταστάσεις, ώστε να μπορέσουμε συνειδητά και ειλικρινά να αναπροσαρμόσουμε τους ορισμούς της νηφαλιότητας πριν εμπλακούμε σε αβέβαιες συμπεριφορές.

Μπορεί να έχουμε εμπλακεί σε μια προβληματική συμπεριφορά αυτόματα και ασυνείδητα και να σταματήσαμε αμέσως μόλις συνειδητοποιήσαμε τι κάναμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να αποφασίσουμε να μην επαναφέρουμε τον αριθμό των ατόμων που έχουν συλληφθεί, αν και λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη το συμβάν και εξετάζουμε τυχόν αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε στην ανάρρωσή μας στο μέλλον, ώστε να αποτρέψουμε την επανάληψή του.

Κατά καιρούς έχουμε συναντήσει μια εντελώς νέα διαδικτυακή και τεχνολογική συμπεριφορά και διαπιστώσαμε ότι μας τραβάει απροσδόκητα σε πραγματική εμμονή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να αποφασίσουμε να επαναφέρουμε τον αριθμό των ατόμων που έχουν στερηθεί το αλκοόλ ή όχι, αλλά θεωρούμε σημαντικό να προσθέσουμε τη νέα συμπεριφορά στον ορισμό μας για την ψυχαναγκαστική χρήση στο μέλλον και να δεσμευτούμε να απέχουμε από αυτήν.

Αυτές οι προτάσεις είναι παραδείγματα αποφάσεων που μπορούμε να λάβουμε. Δεν είναι κανόνες. Και πάλι, έχουμε διαπιστώσει ότι η συμβολή των άλλων είναι απαραίτητη για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε ποια πορεία πρέπει να ακολουθήσουμε. Καθώς εξετάζουμε την απόφαση να επαναφέρουμε τον αριθμό των ημερών μας, αναρωτιόμαστε ποια απόφαση θα μας βοηθήσει περισσότερο στην ανάρρωσή μας. Θυμόμαστε ότι η μέτρηση των ημερών είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο - δεν είναι η ίδια η νηφαλιότητα. Αν μας απασχολούν πολύ οι τεχνικές λεπτομέρειες, ίσως θελήσουμε να προσπαθήσουμε να μην μετράμε τη νηφαλιότητα για 90 ημέρες και αντ' αυτού να επικεντρωθούμε απλώς στην ανάρρωση, μέρα με τη μέρα.

Αναπτύσσοντας την νηφαλιότητά μας

Καθώς ταξιδεύουμε στο μονοπάτι της ανάρρωσης, η κατανόησή μας για τη νηφαλιότητα θα συνεχίσει να ενισχύεται, να εμβαθύνει και να γίνεται πιο ξεκάθαρη. Καθώς βρίσκουμε αποχή από τις προβληματικές συμπεριφορές που μας οδήγησαν αρχικά στην ITAA, μπορεί να ανακαλύψουμε νέες ψυχαναγκαστικές δραστηριότητες που αρχίζουν να μας προκαλούν δυσκολίες ή οι ανάγκες ανάρρωσής μας μπορεί να μεταβληθούν με κάποιον άλλο τρόπο. Ενώ αυτό μπορεί να μας αποθαρρύνει, έχουμε αρχίσει να το βλέπουμε ως ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας θεραπείας μας. Σαν ένας κηπουρός που φροντίζει υπομονετικά τον κήπο του, μαθαίνουμε σιγά σιγά να ξεριζώνουμε τους ψυχαναγκαστικούς μας τρόπους σκέψης και δράσης και αντ' αυτού να βασιζόμαστε στην Ανώτερη Δύναμή μας και στα εργαλεία του προγράμματός μας για καθοδήγηση, ασφάλεια και δύναμη.

Προκειμένου να διατηρήσουμε την αποχή μας καθώς οι ανάγκες μας αλλάζουν και εξελίσσονται, θεωρούμε χρήσιμο να επανεξετάζουμε τακτικά το μοντέλο νηφαλιότητας που χρησιμοποιούμε και να εξετάζουμε πόσο καλά μας εξυπηρετεί. Επωφελούμαστε από το να συζητάμε την αποχή μας κάθε μερικούς μήνες με τον χορηγό, τον συν-χορηγό μας ή κάποιο άλλο μέλος της ITAA. Ακολουθούν ορισμένες ερωτήσεις που θέτουμε στον εαυτό μας:

Νιώθω ότι ο ορισμός μου για τη νηφαλιότητα περιγράφει καλά τις εθιστικές μου συμπεριφορές;
Υπάρχουν σημεία στα οποία το μοντέλο μου για τη νηφαλιότητα είναι πολύ ασαφές ή πολύ συγκεκριμένο; Χρησιμοποίησα κενά στο μοντέλο μου για τη νηφαλιότητα για να εμπλακώ σε συμπεριφορά που δεν μου φάνηκε νηφάλια;
Υπάρχουν άλλες συμπεριφορές στις οποίες επιδίδομαι ψυχαναγκαστικά; Αυτές μπορεί να είναι νέες συμπεριφορές που σχετίζονται με το διαδίκτυο και την τεχνολογία ή άλλες ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές, όπως το σεξ, το φαγητό, το διάβασμα, η αλληλεξάρτηση, η εργασία, η κατάχρηση ουσιών κ.λπ.
Μήπως μπερδεύω τη νηφαλιότητα με την τελειότητα; Χρησιμοποιώ τον ορισμό της νηφαλιότητας ως τρόπο για να ελέγξω τον εαυτό μου ή για να τον κατακρίνω;
Υπάρχουν άλλες αλλαγές που θα ήθελα να κάνω στο μοντέλο νηφαλιότητάς μου ή στο πρόγραμμα ανάρρωσής μου;

Πολλά μέλη παρατηρούν ότι ο δρόμος προς μια βιώσιμη αποχή μπορεί να μην είναι πάντα ένας ευθύς και ομαλός δρόμος. Όταν εγκαταλείπουμε μια προβληματική τεχνολογική συμπεριφορά, ο ψυχαναγκασμός μας μπορεί να βρει έκφραση σε μια διαφορετική τεχνολογική συμπεριφορά. Συνδεόμενοι ειλικρινά με άλλα μέλη και εφαρμόζοντας τα Δώδεκα Βήματα, εξασκούμαστε στη δημιουργία ενός ζωντανού προγράμματος που μας βοηθά να διαχειριστούμε τυχόν νέες ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές καθώς τις ανακαλύπτουμε, βελτιώνοντας την ικανότητά μας να παραμένουμε νηφάλιοι μακροπρόθεσμα.

Κατά την πρώτη έναρξη της ανάρρωσης, είναι σύνηθες να υπάρχει μια στάση ‘...‘Πόσα μπορώ να κάνω πριν πέσω από τον γκρεμό και υποτροπιάσω;’ Πολλοί από εμάς με σταθερή νηφαλιότητα έχουμε, με την πάροδο του χρόνου, υιοθετήσει μια νέα στάση: ‘Πόσο μακριά μπορώ να πάω από τον γκρεμό;’ Με άλλα λόγια, γινόμαστε πρόθυμοι να εγκαταλείψουμε πολύ περισσότερη τεχνολογική συμπεριφορά από ό,τι αρχικά φαίνεται απαραίτητο.

Πνευματική νηφαλιότητα

Ενώ πρέπει να βρούμε την αποχή για να αναρρώσουμε, η νηφαλιότητα είναι κάτι περισσότερο από την αποχή από μόνη της. Είναι μια γαλήνη που προκύπτει τόσο από τη συνεχιζόμενη αποχή μας όσο και από τη δέσμευσή μας στο πνευματικό πρόγραμμα των Δώδεκα Βημάτων του ITAA. Η εμπειρία μας από αυτήν ήταν μια γειωμένη ηρεμία, έλλειψη άγχους, φόβου ή επείγουσας ανάγκης, και η ικανότητα να αντιμετωπίζουμε ήρεμα και άμεσα τις προκλήσεις, να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας, να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας και να ζούμε τις αξίες μας. Έχουμε βιώσει ειλικρινείς σχέσεις με τον εαυτό μας και τους άλλους, και έχουμε βιώσει μια αίσθηση όντας ζωντανός, του να είσαι στον κόσμο.

Η μακροχρόνια νηφαλιότητα περιλαμβάνει επίσης αγώνες και συναισθηματικά χαμηλά επίπεδα. Κατά την ανάρρωση, έχουμε διαπιστώσει ότι είναι δυνατόν να παραμείνουμε εγκρατείς ακόμη και εν μέσω τέτοιων δύσκολων στιγμών και να είμαστε παρόντες με τον εαυτό μας, τους γύρω μας και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Με αυτόν τον τρόπο, είμαστε σε καλύτερη θέση να βιώσουμε και να αλληλεπιδράσουμε με ολόκληρο το φάσμα των εμπειριών μας.

Το πιο σημαντικό είναι ότι, όταν είμαστε νηφάλιοι, νιώθουμε πραγματικά ελεύθεροι από τον εθισμό μας. Διαπιστώνουμε ότι η εμπειρία μας από αυτή την ελευθερία απεικονίζεται με ακρίβεια από τις υποσχέσεις του 10ου Βήματος που είναι γραμμένες στο Μεγάλο Βιβλίο των Ανώνυμων Αλκοολικών, σελίδες 84-85:

Και έχουμε σταματήσει να πολεμάμε οτιδήποτε ή οποιονδήποτε - ακόμα και το αλκοόλ. Γιατί μέχρι τότε η λογική θα έχει επιστρέψει. Σπάνια θα ενδιαφερόμαστε για το ποτό. Αν μπούμε στον πειρασμό, το αποφεύγουμε σαν να το βλέπουμε από μια καυτή φλόγα. Αντιδρούμε λογικά και κανονικά, και θα διαπιστώσουμε ότι αυτό έχει συμβεί αυτόματα. Θα δούμε ότι η νέα μας στάση απέναντι στο ποτό μας έχει δοθεί χωρίς καμία σκέψη ή προσπάθεια από μέρους μας. Απλώς έρχεται! Αυτό είναι το θαύμα. Δεν το πολεμάμε, ούτε αποφεύγουμε τον πειρασμό. Νιώθουμε σαν να έχουμε τοποθετηθεί σε μια θέση ουδετερότητας - ασφαλείς και προστατευμένοι. Δεν έχουμε καν ορκιστεί. Αντίθετα, το πρόβλημα έχει εξαλειφθεί. Δεν υπάρχει για εμάς. Δεν είμαστε ούτε αλαζόνες ούτε φοβόμαστε. Αυτή είναι η εμπειρία μας. Έτσι αντιδρούμε αρκεί να διατηρούμε καλή πνευματική κατάσταση.

Ανατύπωση από το βιβλίο Ανώνυμοι Αλκοολικοί
Πνευματικά δικαιώματα © 1939, 1955, 1976, 2001 από την AA World Services, Inc.
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος.

Έτσι, εξασκούμαστε καθημερινά για να παραμένουμε σε καλή πνευματική κατάσταση, σε καλές και κακές στιγμές. Με επιμονή, υπομονή, ειλικρινή προθυμία για ανάρρωση και την υποστήριξη των συνανθρώπων μας και της Ανώτερης Δύναμής μας, έχουμε διαπιστώσει ότι δεν μπορούμε παρά να βελτιώνουμε την κατάστασή μας, μέρα με τη μέρα.

Αυτή η σελίδα έχει συνταχθεί από την Επιτροπή Περιεχομένου Ιστού της ITAA. Εάν θέλετε να μοιραστείτε τα σχόλιά σας ή να συνεισφέρετε στις προσπάθειές μας, θα χαρούμε να σας ακούσουμε ή να σας καλέσουμε να συμμετάσχετε σε μία από τις συναντήσεις μας. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα Επιτροπές Υπηρεσίας σελίδα.

Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 1 Νοεμβρίου 2026