Το μόνο πράγμα που λειτούργησε

Εκτυπώσιμο PDF

Οι γονείς μου ήταν πολύ μορφωμένοι και τη δεκαετία του 1980 ήμασταν μια από τις λίγες οικογένειες στη γειτονιά που είχαν τηλεόραση και υπολογιστές στο σπίτι. Θυμάμαι ότι τα Σαββατοκύριακα παρακολουθούσα την τετράωρη πρωινή εκπομπή κινουμένων σχεδίων για παιδιά. Επίσης, με γοήτευαν οι υπολογιστές. Ως παιδί ήμουν πραγματικός λάτρης των υπολογιστών, πληκτρολογούσα κωδικούς παιχνιδιών από περιοδικά υπολογιστών, έψαχνα για σφάλματα σε προγράμματα και μετά έπαιζα παιχνίδια στον υπολογιστή. Οι υπολογιστές μου έδιναν επίσης κύρος και έναν τρόπο να συνδεθώ με τα παιδιά της γειτονιάς, καθώς μπορούσα να τα προσκαλέσω να παίξουν στον υπολογιστή μας, κάτι που δεν είχαν. 

Όταν ήμουν 12 ετών, οι γονείς μου χώρισαν και μετακόμισα με τη μητέρα και την αδερφή μου σε μια νέα πόλη. Εκεί δεν μπορούσα να συνδεθώ με τους συνομηλίκους μου και απομονωνόμουν ολοένα και περισσότερο. Τότε ήταν που η τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έγιναν ολοένα και πιο σημαντικά για να γεμίσουν τη μοναξιά. Κάποια στιγμή, όταν ήμουν περίπου 15 ετών, οι γονείς μου μού έκαναν δώρο μια τηλεόραση και έναν υπολογιστή στο δωμάτιό μου. Από τότε και μετά απομονώθηκα πλήρως στο δωμάτιό μου, περνώντας τον ελεύθερο χρόνο μου βλέποντας αθλητικά και ειδήσεις στην τηλεόραση και παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αυτή ήταν επίσης η πρώτη φορά που ήθελα να μειώσω τη χρήση της τηλεόρασης και του υπολογιστή, αλλά ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να σταματήσω να βλέπω και να παίζω. Ήμουν κάπως κολλημένη σε αυτές τις μηχανές. Προφανώς, οι σχολικές μου εργασίες υπέφεραν από αυτό και μερικές φορές έπεφτα στις εξετάσεις εξαιτίας αυτού, αλλά γενικά είχα καλούς βαθμούς στο λύκειο. 

Στο πανεπιστήμιο, η ζωή βελτιώθηκε. Επιτέλους απέκτησα μια ενεργή κοινωνική ζωή. Τα πρώτα τρία χρόνια δεν είχα υπολογιστή στο σπίτι. Είχα την τηλεόρασή μου στο σπίτι και θυμάμαι μια έντονη επιθυμία να παρακολουθώ την εβδομαδιαία πορνοταινία, καθώς και τις ετήσιες αθλητικές εκδηλώσεις, αλλά για τα υπόλοιπα η επιθυμία μου ήταν σχεδόν συγκρατημένη. Είχα όμως μια εμμονή με την τεχνολογία. Συνέχιζα να αυτοπροσδιορίζομαι ως ο λάτρης της τεχνολογίας και φρόντιζα να είμαι ο τεχνολογικά πρωτοπόρος. Για παράδειγμα, ήμουν ο πρώτος από τους φίλους μου που αγόρασε κινητό τηλέφωνο (μιλάμε για τα τέλη της δεκαετίας του '90 εδώ). 

Η ψυχαναγκαστική μου επιθυμία πραγματικά απογειώθηκε όταν αγόρασα τον δικό μου υπολογιστή με internet στο σπίτι. Συγκεκριμένα, η διαδικτυακή πορνογραφία μου έγινε πολύ εθιστική, και αυτό ήταν που με οδήγησε πραγματικά στην αυτοκαταστροφή. Τότε άρχισα να θεωρώ τον εαυτό μου εθισμένο και όταν προσπάθησα πραγματικά να ελέγξω τον εθισμό μου στην διαδικτυακή πορνογραφία. Ξεκίνησε διαγράφοντας αρχεία και συνδρομές σε ειδησεογραφικά πρακτορεία, αφού προσπάθησα να σηκώσω το εμπόδιο για να ξεκινήσω από την αρχή. Δεν λειτούργησε. Με παρόμοιο τρόπο, προσπάθησα να κρύψω το μόντεμ από τον εαυτό μου αποσυνδέοντας όλα τα καλώδια, βάζοντας το μόντεμ πίσω στη συσκευασία του και βάζοντάς το στην ντουλάπα. Δεν λειτούργησε. Ο εγκέφαλός μου ήξερε ακόμα πού ήταν το μόντεμ. (Κοιτάζοντας το πίσω τώρα, είναι απίστευτο που πίστευα ότι αυτά τα πράγματα λειτουργούσαν.) 

Ερωτεύτηκα και δημιούργησα μια ρομαντική σχέση. Αυτό δεν σταμάτησε τον εθισμό. Απλώς κράτησα το πρόβλημά μου με το διαδικτυακό πορνό εντελώς μυστικό και συνέχισα να κάνω ό,τι θέλω πίσω από την πλάτη της. Μετά από τρία χρόνια, της αποκάλυψα το πρόβλημά μου με το διαδικτυακό πορνό. Εκείνη τη στιγμή ήταν πολύ υποστηρικτική και στοργική, κάτι που μου έδωσε ελπίδα να ξεπεράσω το πρόβλημά μου. Πήγα επίσης σε μια σεξουαλικοθεραπεύτρια για το πρόβλημά μου. Δεν λειτούργησε. Μετά από λίγο καιρό άρχιζα να κάνω ό,τι θέλω με το διαδικτυακό πορνό, κρατώντας το μυστικό από την κοπέλα μου, μέχρι που το ανακάλυψε, ένιωσα την ανάγκη να το ομολογήσω, και πήρα νέες αποφάσεις να σταματήσω αυτή τη φορά πραγματικά. Μέχρι το επόμενο κύμα κρυφών ό,τι θέλω με το να κάνω αποκαλύψεις, υποσχέσεις κ.λπ., κ.λπ., επ' άπειρον. 

Καινούργια πράγματα που δοκίμασα: ένα ολοκαίνουργιο καθαρό φορητό υπολογιστή. Σίγουρα δεν πρόκειται να μολύνω ένα τόσο παρθένο μηχάνημα - αυτό θα με σώσει. Δεν με έσωσε. Μετά δοκίμασα τον γονικό έλεγχο. Μπλόκαρα ορισμένους ιστότοπους, ιστότοπους με συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά και πρόσβαση το βράδυ και τη νύχτα. Κράτησα τον κωδικό πρόσβασης σε διαφορετικό μέρος. Αυτό ήταν πολύ άβολο. Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή δούλευα στον υπολογιστή με έναν συνάδελφο και έπρεπε να δούμε κάτι στο intranet. Ωστόσο, αυτός ο γονικός έλεγχος μπλόκαρε τον ιστότοπο, οπότε εμφανίστηκε αυτή η ηλίθια προειδοποίηση γονικού ελέγχου. Έπρεπε να εξηγήσω στον συνάδελφό μου ότι δεν μπορούσα να έχω πρόσβαση στον ιστότοπο τώρα. Φυσικά, όλα αυτά τα πράγματα με τον γονικό έλεγχο ήταν δικό μου σχέδιο και το κράτησα εντελώς μυστικό από τον υπόλοιπο κόσμο. Ένιωθα πολύ αμήχανα και ντροπιασμένος γι' αυτό. Επιπλέον, μερικές φορές χρειαζόταν να κάνω μια εξαίρεση και έψαχνα τον κωδικό πρόσβασης - σε στιγμές που αποφάσιζα φυσικά. Η συνέπεια ήταν ότι συνέχιζα να υποτροπιάζω με την υπερβολική χρήση του διαδικτύου, επειδή κάποια στιγμή άρχισα να θυμάμαι τον κωδικό πρόσβασης απέξω. Κατάφερα επίσης να βρω τρόπους να παρακάμψω το φίλτρο διαδικτύου. Συνολικά, δεν λειτούργησε και μόνο άγχος δημιούργησε. Σήμερα, βλέπω αυτά τα φίλτρα γονικού ελέγχου στο διαδίκτυο ως έναν ακόμη τρόπο για να ελέγξω τον εθισμό μου, απλώς έναν ακόμη τρόπο να το κάνω με τον δικό μου τρόπο. Τώρα που βρίσκομαι σε ανάρρωση, δεν χρησιμοποιώ πλέον γονικούς ελέγχους ή φίλτρα διαδικτύου. Νιώθω πολύ πιο ασφαλής και πιο χαλαρή χωρίς αυτά.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι οι προσπάθειές μου να ελέγξω το διαδίκτυο δεν σχετίζονταν μόνο με τη διακοπή της παρακολούθησης πορνογραφίας. Στη δουλειά, δεν έβλεπα πορνό στον υπολογιστή μου, αλλά εξακολουθούσα να βλέπω πολλά ιστολόγια, βίντεο και ειδήσεις. Συχνά περνούσα περισσότερες ώρες εργασίας σερφάροντας στο διαδίκτυο παρά στην πραγματική δουλειά. 

Τελικά, μετά από δέκα χρόνια εθισμού στο διαδίκτυο και την πορνογραφία, η ζωή μου κατέρρευσε. Είχα τάσεις αυτοκτονίας, η σχέση μου ήταν ένας εφιάλτης και μάλιστα επικοινώνησα με την αστυνομία. Συνειδητοποίησα ότι κατευθυνόμουν προς ένα από τα τρία C: σωφρονιστικά ιδρύματα, ψυχιατρική κλινική ή νεκροταφείο. 

Ευτυχώς, μέσω μιας γραμμής βοήθειας, μπήκα σε μια δωδεκάβητη διαδικασία απεξάρτησης από το σεξ και αφέθηκα ολοκληρωτικά σε αυτήν. Παράτησα τη δουλειά μου και μετακόμισα με τη μαμά μου απλώς για να επικεντρωθώ πλήρως στην απεξάρτησή μου. Στα πρώτα δύο χρόνια της ανάρρωσής μου δεν είχα δικό μου υπολογιστή. Το πρώτο εξάμηνο χρησιμοποιούσα μερικές φορές τον υπολογιστή της μαμάς μου, στον οποίο είχε τον κωδικό πρόσβασης, και χρησιμοποιούσα επίσης τους υπολογιστές στη δημόσια βιβλιοθήκη. Νομίζω ότι αυτή η περίοδος με βοήθησε τρομερά να απεξαρτηθώ από τον εθισμό μου στο πορνό. 

Μετά από μισό χρόνο, βρήκα ξανά δουλειά και μετακόμισα στο δικό μου σπίτι, ακόμα χωρίς υπολογιστή ή διαδίκτυο στο σπίτι. Αλλά τώρα μπορούσα να χρησιμοποιώ το διαδίκτυο και στη δουλειά. Αυτό αρχικά λειτούργησε καλά και προσπάθησα να χρησιμοποιώ το διαδίκτυο στη δουλειά για επαγγελματικούς σκοπούς, αλλά σιγά σιγά αφιέρωνα όλο και περισσότερο χρόνο και για σκοπούς που δεν σχετίζονταν με την εργασία. Και μερικές φορές είχα υπερβολές στη δουλειά, κατά τις οποίες σταματούσα να εργάζομαι και άρχισα να σερφάρω στο διαδίκτυο για το υπόλοιπο της εργάσιμης ημέρας. 

Το συζήτησα αυτό με τον ανάδοχό μου και μου πρότεινε να πάρω ξανά υπολογιστή και ίντερνετ στο σπίτι. Το έκανα. Ήταν τρομακτικό στην αρχή, αλλά λειτούργησε αρκετά καλά. Το πιο σημαντικό, η επιθυμία μου να παρακολουθώ πορνό στον υπολογιστή μου είχε εξαφανιστεί. Εξακολουθώ να το θεωρώ ένα από τα θαύματα της ανάρρωσης. Είμαι ευγνώμων στον ανάδοχό μου που επέμεινε να μην χρησιμοποιώ φίλτρα ίντερνετ ή εφαρμογές ελέγχου χρόνου στον υπολογιστή μου. Ο Θεός είναι το φίλτρο ίντερνετ και ο έλεγχος του χρόνου μου και, αν θέλω να διατηρήσω τη χρήση του ίντερνετ διαχειρίσιμη, θα πρέπει να βασίζομαι στην Ανώτερη Δύναμη μου και όχι στα φίλτρα ίντερνετ ή τους γονικούς ελέγχους. Ωστόσο, ενώ ανάρρωνα από τον εθισμό στο σεξ, η χρήση του ίντερνετ παρέμενε κατά καιρούς ανεξέλεγκτη, πέφτοντας σε υπερβολές στο ίντερνετ είτε στο σπίτι είτε στη δουλειά. Έχοντας πρώτα ξεπεράσει άλλα ελαττώματα του χαρακτήρα μου, αυτό το θέμα με το ίντερνετ έγινε πιο επίμονο να λυθεί μόνο με τα βήματα έξι και επτά. 

Με αυτό, η επιθυμία μου να σταματήσω αυξήθηκε. Ένιωθα ότι η ανάρρωσή μου ήταν ψεύτικη. Έκανα υπερβολές στο διαδίκτυο μέχρι αργά το βράδυ, εντελώς ανίσχυρος να σταματήσω. Ήταν ακριβώς το ίδιο όπως πριν μπω στην απεξάρτηση δώδεκα βημάτων, η μόνη διαφορά ήταν ότι δεν υπήρχε πορνό. Ο χορηγός μου πρότεινε να αναζητήσω ένα πρόγραμμα δώδεκα βημάτων για τον εθισμό στο διαδίκτυο. Το έκανα αυτό και τελικά ένας τύπος μου μίλησε για το ITAA. 

Ωστόσο, δεν ήθελα να πάω στην ITAA. Δεν είχα καμία εμπιστοσύνη ότι η παρακολούθηση της ITAA θα με βοηθούσε. Τελικά, μια άλλη άσκοπη χρήση του διαδικτύου τον Δεκέμβριο του 2018 με έπεισε να τηλεφωνήσω στην πρώτη μου συνάντηση της ITAA. 

Βοήθησε; Σίγουρα βοήθησε. 

Έμεινα πραγματικά έκπληκτος, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι πραγματικά χρειαζόμουν την ITAA — έπρεπε να παραδεχτώ ότι είμαι εθισμένος στο διαδίκτυο και την τεχνολογία, τηλεφωνώντας και λέγοντάς το φωναχτά σε άλλους εθισμένους στο διαδίκτυο και την τεχνολογία που κατανοούν. Και χρειαζόμουν να ακούσω τις φωνές, τις ιστορίες πόνου και επιτυχημένης ανάρρωσης άλλων εθισμένων στο διαδίκτυο και την τεχνολογία. Ναι, είμαι εθισμένος στο διαδίκτυο και την τεχνολογία. Δεν μπορώ να το ελέγξω και η ζωή μου είναι ανεξέλεγκτη. Χρειάζομαι μια Ανώτερη Δύναμη για να διαχειριστώ τη ζωή μου και συναδέλφους της ITAA για να μείνω μακριά από την υπερβολική χρήση του διαδικτύου. 

Και το θαύμα είναι ότι από τότε που έγινα μέλος του ITAA δεν έχω κάνει καμία σοβαρή υπερκατανάλωση στο διαδίκτυο (αν και έχω ξεπεράσει για λίγο τα οικονομικά μου όρια μερικές φορές). Νιώθω ότι η ανάρρωσή μου και η ζωή μου έχουν φτάσει σε ένα νέο επίπεδο. Είμαι πολύ ευγνώμων γι' αυτό.

Τελευταία ενημέρωση της σελίδας στις Σεπτέμβριος 3, 2023