Hayal Kurmaya Hazır Olmak

Yazdırılabilir PDF

ITAA'ya gelmeden önce kendimi bir uçurumdan düşmüş ve dibinde kırık ve yalnız yatıyormuş gibi hissediyordum. Hissettiğim kırıklığın karanlık deliğinden kendimi çıkarmamın hiçbir yolu olmadığına inanıyordum. İçimden bir ses hayatta kalmamın o uçuruma tırmanıp kendimi dışarı çekmeme bağlı olduğunu biliyordu ama kendi irademle başlayabileceğime bile inanmıyordum. 

Bunalmış ve utancımdan yenik düşmüş bir halde gözlerimi saklar, başımı yana eğerdim. Bakışlarımı ekrandaki hareketli görüntüye kilitliyor, kendimi hipnotize ediyor, düşmüşlük halimden uzaklaşıyordum.

Sabah 4'e kadar süren bir yayın aleminden sonraki gece ITAA'ya geldim. Uçurumun dibindeki o kırıklığı hissederek uyandım. Depresyondaydım, endişeliydim, hüsrana uğramıştım ve bir çözüm için çaresizdim. Kendimi ekrandan çekemiyordum ve bu şekilde devam edemezdim. ITAA web sitesini buldum, 10 dakika içinde bir toplantı olduğunu gördüm ve katıldım. 

O gün uçurumun kenarından iyileşmekte olan insanların yüzleri belirmeye başladı. Deneyimlerimle örtüşen sesleri dinledim ve yardım çağrısında bulundum. İpler ortaya çıkmaya başladı. Tanıdık olacak insanlar benimle buluşmak için aşağı tırmandılar. Biri bana derin bir bağlantı içeceği verirken, bir diğeri yaralarımı kontrol etmeme yardım etti. Bir başkası beni oturttu ve sonra bir başkası "Ayakta durmayı dene" dedi. 

Shaky but on my own two feet I was able to stand. Those in recovery said, “There’s a way out of this place in 12 steps. You only need to take them one at a time.” They showed me the ropes and pulley systems. They said, “you aren’t going to have to climb out alone. Clip into this fellow; they’re a good climber. They know how to use the guide book.”

Hâlâ beni aşağı çeken bir ağırlık hissediyordum. Teknolojinin üzerimi örteceği dissosiyatif durumu arzuluyordum. Zor duygulardan ve yönetilemez bir hayattan kolay kurtuluşun çekim gücü tarafından çekildiğimi hissettim. Ben ekranın hipnotizmasına kapılmak isterken, gözlerim bakışlarını çok daha güçlü bir çözüme dikmişti. Bu çok önemliydi. Bir adım attım. Bir çıkıntıya tırmandım ve kendimi kaldırmaya çalışırken bir şey beni kaldırdı. 

Bu noktaya kadar, kendimi ayağa kaldırmak için iradeye ihtiyacım olduğuna inanıyordum, ancak bu inanç bir kurguydu. Toplantılarım ve dostluk ilişkilerim var. Bir İyileşme programım var. Adımlarım var. Kendi anlayışıma göre bir Yüksek Güç ile ilişkim var. Bir Sponsorum var. Dünyanın her yerinde günün herhangi bir saatinde arayabileceğim insanlar var. Bu kolların ve iplerin tüm gücü benim için asla tek başıma yapamayacağım şeyleri yapıyor.

Önümde hala korkutucu ve karmaşık görünen adımlar var. Yine de bu yolculuğun bir noktasında bir zindelik deneyimlemeye başladım. Kalp ve zihin zindeliği; tırmanmama yardımcı olan ruhani bir zindelik. Önümde çok az tutunacak yeri olan dik duvarlar var ama fazla uzağa düşemem. Halatım kardeşliğe sıkıca bağlanmış durumda. 

Bu yolculuğa başlayan kişi ben değilim. Başlangıçtaki kırılmışlığım beni yardım istemeye hazırladı. ITAA'ya girdiğimde ve sürekli olarak yardım istediğimde bu yardım fazlasıyla geldi. Bu destekle işbirliği yapmak beni zinde kıldı. Artık hayal kurmaya hazırım.

Sayfa en son 3 Eylül 2023 tarihinde güncellenmiştir.