Het wetenschappelijk bewijs voor internet- en technologieverslaving - Anonieme internet- en technologieverslaafden

“De De mening van de dokter".

Beoordeeld door Dr. Amanda Giordano, PhD.

Internet- en technologieverslaving is het dwangmatige en zelfdestructieve gebruik van internet, digitale media en slimme apparaten. Verslaving ontwikkelt zich door de herhaaldelijk veroorzaakte afgifte van dopamine in de hersenen, wat na verloop van tijd kan leiden tot structurele veranderingen in de hersenen die ons vermogen om ons te concentreren, prioriteiten te stellen, onze stemming te reguleren en met anderen om te gaan in gevaar brengen. We kunnen een verslaving ontwikkelen aan sociale media, streaming video- of audio-inhoud, pornografie, dating apps, games, online onderzoek, online winkelen, nieuws, of elke andere digitale activiteit die dwangmatig en problematisch wordt.

De eerste onderzoeker die deze verslaving onderzocht was de psycholoog Kimberly S. Young, die in 1998 de diagnostische criteria voor pathologisch gokken aanpaste om acht criteria voor te stellen om internetverslaving te identificeren:

Demonstreren van preoccupatie met het internet;
Het internet [steeds] langer gebruiken om voldoening te krijgen;
Onsuccesvolle pogingen om het internetgebruik onder controle te houden of te beperken;
Ontwenningsverschijnselen ervaren wanneer het internet niet toegankelijk is (bijvoorbeeld rusteloosheid, depressie, prikkelbaarheid);
Het internet langer gebruiken dan de bedoeling was;
Relaties, onderwijsactiviteiten of carrièremogelijkheden in gevaar brengen door internetgebruik;
Anderen misleiden over de tijd die ze online doorbrengen; en
Internet gebruiken om te ontsnappen aan dysphorische stemmingen of problemen in het leven.

Volgens Young wijst het onderschrijven van vijf of meer criteria op internetverslaving.¹ Sinds Young voor het eerst haar onderzoek publiceerde, is er veel meer werk gedaan over het onderwerp. Hoewel er nog steeds een open discussie is in de wetenschappelijke gemeenschap over hoe internetverslaving te definiëren, kwalificeren en bestuderen, is er een wijdverspreide consensus dat het problematische en dwangmatige gebruik van internet, digitale media en slimme apparaten de afgelopen twintig jaar is toegenomen en dat dit gedrag wordt geassocieerd met een verscheidenheid aan mentale, emotionele, fysieke, interpersoonlijke en professionele problemen.

Het belangrijkste is misschien wel dat is aangetoond dat mensen die voldoen aan de diagnostische criteria voor internet- en technologieverslaving structurele veranderingen in de hersenen ervaren die erg lijken op de veranderingen die worden ervaren in de hersenen van mensen die verslaafd zijn aan drugs of alcohol. In het bijzonder wordt internet- en technologieverslaving in verband gebracht met verminderde grijze stof in de prefrontale cortex, de cortex cingulate anterior, het ventrale tegmentale gebied, de nucleus accumbens, de nucleus caudatus, het putamen, de thalamus en de amygdala. Deze veranderingen brengen onze remmende controle, bewuste besluitvorming en redenering, vrijwillige top-down aandachtscontrole, modellering en voorspelling van het gedrag van anderen, emotionele verwerking, gedragsmonitoring en -modulatie, beloningsverwachting, executieve functie en cognitieve functie in gevaar.^2,3,4,5 Daarnaast hebben veranderingen in de witte hersenstof een verdere invloed op ons zintuiglijke, cognitieve en emotionele reguleringsvermogen, onze beloningsroutes en de vorming, het onderhoud en het ophalen van ons werkgeheugen.^5,6

Deze bevindingen zijn reden tot ernstige bezorgdheid. Hoewel sommigen de impact van internet- en technologieverslaving misschien bagatelliseren in vergelijking met chemische middelen, is de waarheid dat internet- en technologieverslaving onze hersenen verandert op een manier die vergelijkbaar is met de effecten van een verslaving aan alcohol, heroïne of andere chemische middelen. Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat de toegang tot televisie en videospelletjes de hoeveelheid pijnmedicatie vermindert die ziekenhuispatiënten nodig hebben.^9,10,11

Natuurlijk zijn de effecten van internet- en technologieverslaving niet alleen terug te zien in de structuur van onze hersenen, maar ook in ons leven. Internet- en technologieverslaving wordt sterk geassocieerd met verhoogde impulsiviteit,⁵ ADHD, angst en depressie.¹² Daarnaast wordt het in verband gebracht met psychologische inflexibiliteit, vermijdingsgedrag, middelenmisbruik, hogere incidenties van interpersoonlijke problemen, emotionele instabiliteit, borderline persoonlijkheidssymptomen, een laag gevoel van eigenwaarde en een lage emotionele intelligentie.¹³ Naast deze mentale en emotionele problemen is internet- en technologieverslaving ook gekoppeld aan een hoger risico op obesitas en cardiometabole ziekten,¹⁴ slechtere slaapkwaliteit, meer vermoeidheid en symptomen van slapeloosheid,^15,16 die allemaal samenhangen met een hoger sterftecijfer.^17,18 Het meest tragische is misschien wel dat mensen met een internetverslaving veel vaker zelfmoordgedachten hebben, plannen en pogingen doen - ongeveer drie keer zoveel als gemiddeld.¹⁹

In 1935 kwamen enkele alcoholisten bij elkaar voor wederzijdse hulp en stichtten wat later bekend zou worden als Anonieme Alcoholisten, een gemeenschap die sindsdien is uitgegroeid tot meer dan honderdduizend groepen in 180 landen over de hele wereld met naar schatting 2,1 miljoen leden. In het boek Alcoholics Anonymous, gepubliceerd in 1939, schreef de bekende arts William Silkworth een inleidend hoofdstuk met de titel "The Doctor's Opinion". Daarin schreef hij

"Eind 1934 bezocht ik een patiënt die, hoewel hij een bekwaam zakenman was geweest met een goede verdiencapaciteit, een alcoholist was van een type dat ik als hopeloos was gaan beschouwen. In de loop van zijn derde behandeling kreeg hij bepaalde ideeën over een mogelijke manier van herstel. Als onderdeel van zijn rehabilitatie begon hij zijn ideeën aan andere alcoholisten voor te leggen en drukte hij hen op het hart dat zij hetzelfde moesten doen met nog anderen. Dit is de basis geworden van een snel groeiende gemeenschap van deze [mensen] en hun gezinnen. Deze man en meer dan honderd anderen schijnen hersteld te zijn. Ik ken persoonlijk tientallen gevallen die van het type waren waarbij andere methoden volledig gefaald hadden. Deze feiten lijken van extreem medisch belang te zijn... We voelen, na vele jaren ervaring, dat we niets hebben gevonden dat meer heeft bijgedragen aan de rehabilitatie van deze [alcoholisten] dan de altruïstische beweging die nu onder hen groeit." ²⁰

Een recente meta-analyse, uitgevoerd door Stanford-onderzoekers, waarin 35 studies werden geëvalueerd, waarbij het werk van 145 wetenschappers en de resultaten van 10.565 deelnemers betrokken waren, stelde vast dat deelname aan Anonieme Alcoholisten bijna altijd effectiever was dan andere therapieën om voortdurende abstinentie van alcoholisme te bereiken.²¹ Het AA-model is met succes aangepast om mensen te helpen die aan verschillende verslavingen lijden, waaronder heroïne, cocaïne, marihuana, nicotine, seks, pornografie en voedsel.

In het verlengde van deze traditie past de Anonieme Internet- en Technologieverslaafden het beproefde model van de Anonieme Alcoholisten toe om mensen die lijden aan een internet- en technologieverslaving te helpen op de lange termijn vrij te worden van hun zelfdestructieve gedrag. We delen onze ervaring, kracht en hoop met elkaar door middel van groepsbijeenkomsten en één-op-één relaties, en we werken met een herstelprogramma gebaseerd op de Twaalf Stappen van Anonieme Alcoholisten. ITAA is gratis en staat open voor iedereen die lid wil worden, en we verwelkomen iedereen die denkt een probleem te hebben om een van onze bijeenkomsten te bezoeken.

Bronnen

Internetverslaving: De opkomst van een nieuwe klinische stoornis (1998)
In dit artikel stelde Kimberly S. Young voor het eerst diagnostische criteria voor internetverslaving voor.

Internet Communicatie Stoornis en de structuur van het menselijk brein: eerste inzichten over WeChat verslaving (2018)
De neiging tot verslaving aan sociale netwerken wordt in verband gebracht met een lager volume grijze stof in de subgenual anterior cingulate cortex, een essentieel gebied voor regulerende controle bij verslavingsgedrag.

Elektrofysiologische activiteit is geassocieerd met kwetsbaarheid van internetverslaving in niet-klinische populatie (2018)
Mensen met een grotere kans op het ontwikkelen van een internetverslaving vertonen vaker een functionele vermindering in de frontale kwabregio.

Structurele verschillen in grijze stof bij problematisch internetgebruik: een systematische review en meta-analyse (2021)
Problematisch Internetgebruik (PUI) is gekoppeld aan verminderde grijze stof in de hersenen in vergelijking met controles. In het bijzonder, grijze stof verminderingen komen voor in de dorsolaterale prefrontale cortex en anterior cingulate cortex in PUI, regio's die betrokken zijn bij beloning verwerking en top-down remmende controle.

Veranderd grijs-stofvolume en integriteit van de witte stof bij studenten die afhankelijk zijn van mobiele telefoons (2016)
Verslavend smartphonegebruik wordt in verband gebracht met een afname van het volume van de grijze stof in verschillende delen van de hersenen, evenals met veranderingen in de witte stof in de hippocampus, en deze veranderingen zijn vergelijkbaar met de veranderingen die worden ervaren door mensen met een drugs- of gokverslaving. Bovendien hebben mensen die verslaafd zijn aan smartphones hogere niveaus van impulsiviteit, wat de sterkste voorspeller is van een grote verscheidenheid aan verslavend gedrag.

Abnormale witte hersenmaterie-integriteit bij adolescenten met een internetverslavingsstoornis: Een Tract-Based Ruimtelijke Statistieken Studie (2012)
Mensen met een internetverslavingsstoornis vertonen wijdverspreide veranderingen in belangrijke wittestofbanen.

Prefrontale controle en internetverslaving: een theoretisch model en overzicht van neuropsychologische en neuroimaging bevindingen (2014)
Wanneer ze worden blootgesteld aan internetgerelateerde signalen, reageren de hersenen van een internetverslaafd individu met hunkering op dezelfde manier als de hersenen van een verslaafd individu reageren op drugsgerelateerde stimuli. Er is ook steeds meer bewijs dat personen met internetverslaving impulscontroleproblemen vertonen die vergelijkbaar zijn met die van personen met stoornissen in middelengebruik.

Activatie van het ventrale en dorsale striatum tijdens cue reactiviteit bij een internet game stoornis (2016)
In een onderzoek bij jonge mannen met een stoornis in internetgaming werden verschillende ventrale versus dorsale striatale hersenreacties gevonden op gaming signalen die vergelijkbaar waren met die van personen die niet in staat waren hun middelengebruik onder controle te houden.

Immersieve virtuele realiteit als aanvullend niet-opioïde pijnstillend middel voor voornamelijk Latijns-Amerikaanse kinderen met grote ernstige brandwonden tijdens het reinigen van brandwonden op de Intensive Care Unit: Een pilotstudie (2019)
Virtual reality gaming hielp de pijn voor slachtoffers van ernstige brandwonden met bijna 50% te verminderen.

Virtual reality voor pijnbestrijding bij gehospitaliseerde patiënten: Een gerandomiseerde vergelijkende effectiviteitsstudie (2019)
Het bekijken van virtual reality mediacontent verminderde pijn aanzienlijk bij gehospitaliseerde patiënten.

Pijnstillend effect van tv-kijken tijdens venapunctie (2006)
Televisiekijken tijdens een venapunctie verminderde de pijn bij kinderen met 75%.

Behandeling en preventie van psychische stoornissen bij adolescenten: Wat we weten en wat we niet weten (2 ed.) (2017)
Internetverslaving wordt sterk geassocieerd met alcoholmisbruik, ADHD, angst en depressie.

Internetverslaving bij jongvolwassenen: Een meta-analyse en systematische review (2022)
Internetverslaving wordt in verband gebracht met interpersoonlijke problemen, depressie, angst, ervaren stress, moeilijkheden met veerkracht, en eigenschappen zoals psychologische inflexibiliteit, vermijden van ervaringen en emotionele instabiliteit, verminderde extraversie, borderline persoonlijkheidssymptomen, een zeer laag zelfconcept en emotionele intelligentie niveaus, verminderde inhibitie in risicovol online gedrag, en een lage kwaliteit van leven in fysieke, psychologische, sociale en omgevingsaspecten. Bovendien wordt de ernst van internetverslaving niet alleen geassocieerd met een hoger percentage psychische problemen, maar ook met een grotere ernst van de symptomen.

Associaties van schermtijd in de vrije tijd met cardiometabole biomarkers bij volwassenen van middelbare leeftijd (2020)
Een toename van schermtijd in de vrije tijd werd in verband gebracht met een hoger risico op obesitas en cardiometabole ziekten bij jongvolwassenen.

Binge Viewing, slaap en de rol van stimulatie voor het slapen gaan (2017)
Een hogere frequentie van bingekijken werd geassocieerd met een slechtere slaapkwaliteit, meer vermoeidheid en andere symptomen van slapeloosheid, terwijl regelmatig televisiekijken niet geassocieerd werd.

Verslaving aan internetspellen, problematisch internetgebruik en slaapproblemen: een systematische review (2014)
Problematisch internetgebruik wordt in verband gebracht met slaapproblemen zoals slapeloosheid, korte slaapduur en slechte slaapkwaliteit.

Body-mass index en sterfte door alle oorzaken: meta-analyse van individuele deelnemersgegevens van 239 prospectieve studies in vier continenten (2016)
Overgewicht of obesitas werd in verband gebracht met een verhoogde sterfte door alle oorzaken.

Slapeloosheid met korte slaapduur en sterfte: Het Penn State Cohort (2010)
Aanhoudende slapeloosheid is gekoppeld aan een hoger sterftecijfer.

Internetverslaving en de relatie met suïcidaal gedrag: Een meta-analyse van multinationale observationele onderzoeken (2018)
Individuen met internetverslaving hadden significant hogere percentages suïcidale gedachten, plannen en pogingen, evenals een grotere ernst van suïcidale gedachten.

De mening van de dokter, Anonieme Alcoholisten (1939)
Opmerking: Deze passage is bewerkt om gender inclusief te zijn.

Anonieme alcoholisten en andere 12-stappenprogramma's voor stoornissen in alcoholgebruik (2020)
Een recente meta-analyse van 35 onderzoeken, waarbij 145 wetenschappers betrokken waren en waarbij 10.565 deelnemers werden onderzocht, stelde vast dat deelname aan Anonieme Alcoholisten bijna altijd effectiever was dan andere therapieën om voortdurende abstinentie van alcoholisme te bereiken.

Deze pagina is geschreven door ITAA's Web Content Committee. Als je feedback wilt geven of wilt bijdragen aan onze inspanningen, dan horen we dat graag van je of kun je deelnemen aan een van onze bijeenkomsten. Meer details zijn te vinden op de Service commissies pagina.

Pagina voor het laatst bijgewerkt op 8 juli 2023