Çalışma Programı

Yazdırılabilir PDF

İnternet ve teknoloji bağımlılığından kurtulmak için ilk olarak 2019 kışında, bir terapistin yardımıyla, ITAA'dan bile haberdar olmadan, bir arayışa girdim. İlk ay zordu; iyileşmem kırılgandı ve şiddetli yoksunluk belirtileri yaşadım, bu da geriye dönüp bakınca şaşırtıcı değil. Şaşırtıcı olan, hayatımın temel unsurlarının birçoğu anlamlı bir şekilde çözülmemişken, nispeten izole bir şekilde kendi kendime bir internet bağımlılığından kurtulma rejimi oluşturabilmem ve bunu bu kadar uzun süre sürdürebilmem oldu.

Sonraki iki buçuk yılda yaşananlar rahatsız edici ve ITAA'ya ve devam eden manevi gelişimime nerede yaslanmam gerektiği konusunda bana yol gösteriyor; böylece zaman ve koşullar boyunca tutarlı ve güçlü bir ayıklığı koruyabiliyorum. Hikayeyi kısaca anlatacağım: Ayıktım, ayıklığım güçlüydü, zaman geçti, hayat devam etti ve başlangıçta ayıklığımı motive eden gerçek çaresizlik giderek daha da uzaklaştı. Dış koşullar değiştikçe, ayıklığıma olan bağlılığım gevşedi, disiplinim azaldı ve sonra tekrar alkole başladım. Bu, sık sık tekrarlanan, neredeyse klişeleşmiş, biraz da moral bozucu bir hikaye. Benim durumumda, temel yaşam prensiplerinin ve disiplinin eksikliği, mesleki ve mali sorunlar ve genel ruh sağlığı sorunları işlerin ters gitmesine yol açtı. Bunun sonucunda da tekrar alkole başladım.

Dopaminin verdiği o tarifsiz özlemi, istemediğiniz halde çok fazla kullandığınızda hissettiğiniz "dar bir kafese hapsolmuş yaratık" duygusunu, tutamayacağınız sözler verdiğinizde, bir ITAA toplantısına katılıp hemen ardından kullandığınızda yaşananları anlatmak zor. Programa kesin olarak bağlı kalma konusunda bile, 90 günde 90 toplantıya katılmaya karar vermeden önce bir süre daha çaresizlikle mücadele etmek zorunda kaldım.

Beni programdaki şu anki noktama getiren o yoğun kullanım dönemi, neredeyse bir hafta boyunca aralıksız sürdü. Ne zaman veya nasıl başladığına dair kesin bir zihinsel sınır yok; neredeyse sürekli kullanımın korkutucu yanı da bu zaten; zaman bulanıklaşıyor. O hafta fiziksel ve zihinsel olarak yere serilmiş haldeyken, beni çılgın bir korku sardı. İlkel, umutsuz bir korku. Geri dönme korkusu. Bağımlılığımın yıllardır yarattığı psikolojik, ilişkisel, mesleki, mali ve varoluşsal cehennemlerden korkma. Yüksekten bakan bir şey değildi. Beni güçsüzlük ve yenilgi noktasına geri getiren şey buydu; bu noktadan programa teslim olmaya ve çalışmaya başlayabildim. 

Programı uygulamak ne anlama geliyor? Şahsen, bunun büyük bir kısmı ITAA'nın takvimde yer alması anlamına geliyor. Bu aşırı basitleştirilmiş gibi gelebilir, ancak 90 günde 90 günlük programım sırasında ve sonrasında, tutarlı bir toplantı takvimini benim yol gösterici ilkem olarak benimsedim. Mayıs 2022 ortalarından beri her gün bir toplantıya katıldım ve sürekli olarak ayık kaldım. Bu, zorlukların olmadığı anlamına gelmiyor. Bu, önceden planlamanın günlük mola vermeyi mümkün kıldığını, iyileşmeyi tartışmaya veya istikrarsız duyguların, düşüncelerin veya iradenin insafına bırakmadığını gösteriyor. "Geri gelmeye devam et" diyorlar; ben de her gün ITAA'ya gelmeye niyetliyim. 

Her şey her zaman kolay olmadı ve gelecek belirsiz. Adım adım ilerlemek bir iştir: ayıklığı desteklemek ve güçlendirmek için günlük ruhsal zindeliği bir yaşam biçimi olarak sürdürmek. Bütün bunlara bir kurdele bağlayabileceğimi düşünmek kolay olurdu, ama bu doğru değil. Uyanıklık ve teslimiyet arasındaki bu dansa hala yeni başladım. Maksimum hizmet, disiplin ve sorumluluk dolu bir hayat yaşamayı hedefliyorum. Her gün tutarlı bir şekilde ayıklığı başarıyla sürdürmenin yapı taşlarını nasıl bir araya getireceğimi öğreniyorum. Programı nasıl uygulayacağımı ve yaşayacağımı öğreniyorum.

Sayfa en son 3 Eylül 2023 tarihinde güncellenmiştir.